Op 28 februari viert de Renault R4 zijn vijftigste verjaardag. Hij mag terugkijken op een meer dan indrukwekkende carrière.
Ondanks een indrukwekkend palmares is het multifunctionele wagentje, dat in 1961 het levenslicht zag, nooit even populair geweest als mede-iconen Volkwagen Kever en Citroën 2 PK.
In 1956 lanceerde toenmalig Renault-directeur Pierre Dreyfus het idee een auto te bouwen die zuinig, polyvalent en relatief goedkoop was. Dat er 8.135.424 exemplaren van de band zouden lopen en de R4 daarmee de meest verkochte Franse wagen aller tijden is, had Dreyfus nooit durven dromen. Internationaal gezien sluit het Renaultje de top 3 af, na de Volkswagen Kever en de Ford T.
Gedurende 50 jaar kende de R4 verschillende varianten. Hij bestond buiten als gewone vijfdeurs ook als bestelwagen, als cabrio en zelfs als 4×4. Door de jaren heen verscheen de R4 in verschillende speciale series met in 1992 de afsluitende Bye–Bye-reeks, voorzien van genummerde plaatjes die van 1.000 tot 1 aftelde naar het einde van zijn loopbaan.
Naast de drukke stadstrafiek en het rustige plattelandsverkeer was de R4 ook een graag geziene gast op legendarische evenementen, zij het in een andere gedaante. Zo nam hij deel aan de rally van Monte Carlo en Parijs-Dakar, waar hij als derde afsloot. R(espect)4.
Geen relateerde berichten








Dat was een primitief maar prettig vervoersmiddel. Ik heb leren rijden met de 700 cc / 3 vites. Daarna nog ruim 400.000 km met verscheidene andere types. Deze auto liet je zelden in de steek. Wel gehoorproblemen aan over gehouden …
We plannen voor binnenkort zowaar een retrotest met een R4!
de deur niet te hard toeklappen of ze is geplooid. Niet erg je kon ze gemakkelijk terugplooien.
Met de eerste drieversnellingenbak geraakte ik moeilijk over de snelwegbruggen
Da’s waar: deur op slot; géén probleem, voet tegen de stijl, stevige ruk aan de klink, en meestal was de deur open zonder schade, meermaals gelukt … De 3-bak kon toch in 2de tot 80 km/u! …(op dat soort schaal achter het stuur, toch?)
Als kind heb ik meermaals meegereden met zo’n R4. Mijn grootvader had een blauwe GTL, al herinner ik me vooral de ritten met de camionette-variant. Altijd volgas, als het moest op twee wielen. Of zonder, wanneer er over zo’n snelwegbrug gesprongen moest worden. Nooit de indruk gehad, dat het ding echt traag was. Eerder integendeel, al komen de geleverde sensaties vooral op het conto van de bestuurder. Mijn vader.
Als kind had m’n moeder zo’n Renault R4′ke in TL uitvoering. Als ik zo’n R4′ke zie rijden vind ik het een mooi wagentje nog steeds en er leuk uitzien. Vorigjaar kocht in Gent op zo’n Rommelmarktje een miniatuur versie van ons R4′ke van toen. T’is wel een GTL uitvoering in miniatuur. Maar heb hem gekocht als herinering aan die toffe auto.