Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Blog / AutoWereld overwint met Jeep Wrangler de legendarische Rubicon Trail (1)

Slechts één auto zou in staat zijn de Amerikaanse Rubicon Trail in pure standaardconfiguratie te overwinnen: de Jeep Wrangler. Dat moesten we toch ooit eens zelf uitproberen dus.

Overzicht :

Hij zal allicht wel op de bucketlist van zowat elke echte 4x4-fan staan, die Rubicon Trail in de buurt van het wondermooie Lake Tahoe op de grens tussen Californië en Nevada. Bij Jeep, de succesvolle Amerikaanse dochter van de FCA-groep waartoe ook nog onder meer Fiat en Chrysler behoren, zijn ze er nog altijd redelijk zeker van: alleen hun Wrangler kan van de productieband in de fabriek rechtstreeks die helse 4x4-piste op. En beter nog, hij kan die ook zonder (veel) blutsen en builen helemaal overwinnen.

Het betere werk

Je kiest dan wel best voor de natuurlijk niet toevallig Rubicon gedoopte variant, die komt immers met een serie extra voorzieningen voor het zwaardere terreinwerk. Al heeft elke Wrangler, ook de Sport en de Sahara, sowieso twee starre assen, een transferbak én natuurlijk standaard vierwielaandrijving (zowel automatisch als parttime).

Bij de Rubicon zijn de Dana 44-assen nog eens versterkt, is er voor de zogeheten veldversnellingen een nog wat lagere gearing, krijg je ook een afkoppelbare sway bar of stabilisatorstang en wordt er zowel achter- als vooraan een sper voorzien. Daarmee word je toch verondersteld nog een eind verder te geraken dan de iets bravere Wranglers-versies.

Van Oostenrijk naar Californië

Collega Piet probeerde de rond deze tijd ook in België gelanceerde jongste Wrangler-generatie bij het begin van de zomer al op een best ook wel uitdagend Oostenrijks testparcours en raakte toen danig onder de indruk van de mogelijkheden van de wagen (hier klikken voor zijn test!).

Maar als we de specialisten mogen geloven, moet zijn ritje nog klein bier zijn geweest in vergelijking met wat ons nu te wachten staat. Wij gaan de natuur ook niet met een dieselmotor proberen overwinnen, wel met een drukgevoede 2 liter van 270 pk en 400 Nm en een moderne achtrapsautomaat.

Sierra Nevada

De geschiedenis van de Rubicon Trail gaat terug tot 1953, toen een groep van zo’n 150 met elkaar bevriende Jeep-eigenaars via een door de bossen op de Sierra Nevada-flanken lopend pad uit granietsteen Lake Tahoe probeerden te bereiken.

Toen nog vooral om daar de lokale economie een beetje te gaan steunen, maar de tocht werd wel al snel gezien als de eerste officiële oversteek van de Rubicon en meteen ook eerste Jeep Jamboree. Waarmee die Jeeps plots niet meer alleen werktuigen waren, maar ook ideale partners voor avontuur en ontdekkingen. Tienduizenden andere Jeep-fans hebben ondertussen dan ook al het voorbeeld van die pioniers uit 1953 gevolgd.

De ideale testpiste

Vandaag staat de Rubicon Trail officieel geboekt als een 22 mijl (of 35 kilometer) lang pad, het grootste deel ervan bijzonder ruig en dan ook alleen voor heel straffe terreinvoertuigen geschikt. De Amerikanen noemen het ook wel eens de granddaddy of all off-highway trails, op een moeilijkheidschaal van 1 tot 10 krijgt de route de hoogste score.

Jeep deed er dan ook decennialang heel wat testwerk en stelt met ongetwijfeld gepaste trots dat het toeliet nogal wat 4x4-technologie voor zijn modellen te ontwikkelen of op zijn minst te verbeteren.

De schuld van Julius Caesar

Bij historici doet de naam Rubicon ongetwijfeld nog een heel ander belletje rinkelen. De Trail is immers genoemd naar een Italiaanse rivier die Julius Caesar in 49 voor Christus tegen beter weten (wegens door de Romeinse Senaat verboden) met zijn leger overstak en hem de legendarische woorden Alea iacta est (Latijn voor “de teerling is geworpen”) ontlokte.

Zelfs vandaag wordt nog wel eens de uitdrukking “de Rubicon oversteken” gebruikt, waarmee dan wordt bedoeld dat men een betwistbare daad stelt die men niet meer kan tenietdoen.

Klassieker

Maar terug naar die Amerikaanse Rubicon, een Sierra Nevada-riviertje dat van vroege trekkers heel bewust dezelfde naam als die uit het Romeinse verhaal kreeg. Met een aanvankelijk wat macabere bijgedachte dus, dat wie het overstak misschien niet meer zou terugkeren. Een “leuke” geschiedenis, net voor wij eraan beginnen…

Net zoals Mercedes de looks van zijn G-Klasse, nog zo’n terreinklassieker, nauwelijks durfde veranderen, ziet de nieuwste Wrangler er nog altijd als een echte – wat denk je? – Wrangler uit. Met dat heel hoekige design en natuurlijk het al even typische radiatorrooster met zeven verticale sleuven en ronde koplampen.

Zonder deuren

De auto lijkt ook nog altijd een beetje een bouwpakket. De klant krijgt hem natuurlijk wel helemaal in elkaar gestoken van de dealer mee, maar hij of zij kan er nadien wel weer zelf en relatief makkelijk wat stukken afhalen.

Onze rode Rubicon is een tweedeurs met dus een kortere wielbasis, dat is toch ook weer handiger op het terrein. Of eigenlijk heeft hij helemaal geen deuren, want die zijn er voor de start van ons Rubicon-avontuur al door het Jeep-volk afgehaald.

Platte voorruit

Enkele andere exemplaren in ons konvooi zijn zelfs nog wat meer gestript, zo’n Wrangler laat zich desgewenst immers ook nog van zijn raamwerk en natuurlijk ook het dak bevrijden. En de voorruit kan, zoals op de oer-Jeep die de Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog mee Europa hielp bevrijden, helemaal plat.

Daar kiezen we natuurlijk niet voor, maar we zitten toch te bibberen achter het stuur als we ’s morgenvroeg tegen de rond Lake Tahoe maximum toegelaten snelheid van 55 mijl (of 88 kilometer) per uur naar het startpunt van de Trail rijden. En we vervloeken de slimmerik die ons in een Wrangler zonder portieren heeft gestoken, ook al zullen we die later op de dag net wel nog dankbaar worden.

Bange Duitser

Ook onze gelegenheidspassagier Maik lijkt te bibberen, al heeft die Duitse journalist daar naast de ochtendlijke Californische frisheid toch nog een andere reden voor. Hij werkt voor een magazine dat verhalen over allerlei avonturen brengt, maar zegt zelf eerder in paard- dan in autorijden bedreven te zijn.

En 4x4 heeft hij nog nooit gedaan, inderdaad best wel bangelijk om dan te debuteren in wat wordt verondersteld ’s werelds zwaarste offroadpiste te zijn. Het resultaat is zelfs dat het tot laat in de namiddag en de allerlaatste kilometers naar het voor de nacht opgezette tentenkamp zal duren voor hij eindelijk eens achter het stuur durft te kruipen.

Te vroeg gelachen

Leuk voor AutoWereld, want zo kunnen we zelf het overgrote deel van de Trail rijden. We hebben wel al een beetje terreinervaring, maar voelen ons kilometer na kilometer uitgroeien tot specialisten. Temeer daar de Britten en Italianen in de auto’s voor ons op de eerste hindernissen al meer last lijken te hebben dan wij.

Maar het lachen vergaat ons plots. Net nadat we, onder “begeleiding” van de door Jeep ingehuurde en vanop rotsblokken met grote armbewegingen instructies gevende lokale specialisten, de eerste echt zware passages hebben overwonnen, komt onze Wrangler vast te zitten op een stukje afdaling met behoorlijk grote stenen.

Tot stilstand

Als je er zo eentje voor je ziet liggen die misschien te groot is om er met de hele auto overheen te rijden, ga je er best, naargelang de kant waar je het meeste plaats hebt, met de linker- of rechterwielen over. Het lijkt evident, al heb je weinig aan die wijsheid als een van die stenen vanonder de terreinband in beweging lijkt te komen en zich letterlijk onder de auto rechtop zet.

De Wrangler stopt bruusk en wil niet meer voor- en ook niet meer achteruit, onze pogingen om wel nog weg te raken hebben de rots wellicht weer wat steviger in de grond geduwd. Het hele konvooi komt noodgedwongen tot stilstand en half Europa lacht met (of troost?) de enige meegereisde journalist uit het platte België. Ook al drukken onze meteen ter hulp gestelde locals ons op het hart dat “this could happen to anyone, even to us”. We zijn getroost, maar de auto dient natuurlijk wel nog te worden bevrijd. Wordt vervolgd, want het strafste moet eigenlijk nog komen…

 

In dit artikel : Jeep, Jeep Wrangler

Geschreven door op

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken