Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Ontdek al onze nieuwe ‘AutoSalon’ producten en abonnementen !

Ontdek al onze nieuwe ‘AutoSalon’ producten en abonnementen !

Ontdek

Blog / Van Brussel naar Oslo en terug op waterstof? (3)

We zakken af in deze derde aflevering en keren zuidwaarts, terug richting Denemarken. De kortste stint tot dusver, maar toch een spanner. We komen bij de start acht kilometer tekort om de eindmeet in Kopenhagen te halen. Klaar voor vertrek?

Overzicht :

07u30:

Onderweg naar het tankstation (een babbel voor ons, een hopelijk flinke schnabbel voor de Nexo) tellen we elektrische auto’s. Het wemelt ervan. De Ampera-e’s, i3’s, Leafs en Tesla’s suizen ons uiterst rechts voorbij waar ze exclusief gebruik kunnen maken van de speciale buslaan. Tenminste, als er twee forenzers aan boord zitten. Wij mogen dat ook, maar we zijn nog niet vertrouwd met de lokale gewoontes.

En de lokale gewoonte in dit land is stroom, het liefst propertjes opgewekt. De maandelijkse autoverkoop in Noorwegen bestaat nu voor bijna 60% uit nulemissievoertuigen. Dat lees je goed, 60%. Het leeuwendeel zijn EV’s natuurlijk, aangezien er met de Toyota Mirai, Honda FCX Clarity en de Hyundai Nexo een schaars aanbod waterstofauto’s zijn. Noorwegen telt 160 stuks van die laatste en wil dat de verkoop van nieuwe auto’s tegen 2025 volledig uit emissievrije voertuigen bestaat. Aan de toog zou je dat wegwuiven als een fantasietje - lachen hoor, die Noorse humor -, maar turend door de zijruit merk je de vaart van een volk dat van aanpakken weet. De kentering is ingezet. Misschien lachen de Noren het hardst op het eind.

08u00:

Blij is in ieder geval de boodschap van Roger Hertzenberger, manager voor waterstof bij energieleverancier Uno-X. ‘Dit is het tankstation voor waterstof 2.0’, verwelkomt hij ons. ‘Goed nieuws voor een moderne nomade als jij. Hier kunnen we de Nexo tot de nok voltanken, goed voor een bereik dat nieuwe mogelijkheden opent voor je trip.’ Eerst zien, dan geloven denken we een beetje sceptisch door onze eerdere ervaringen.

Het tankstation is echt andere koek. Het sist noch blaast. Toch niet aan de buitenkant. Het maakt ook niet de rammelende geluiden van de witte fabriekjes die we de vorige dagen frequenteerden. Dit is tanken zoals met diesel of benzine, en zo wil Uno-X het ook. ‘Anders gaat het nooit werken.’ Zes minuten later tovert de boordcomputer een nieuw record op onze teller: 612 geheide kilometer. Applaus, maar het volstaat officieel niet om Kopenhagen via de directe route, langs Göteborg, te bereiken. Nu, ondertussen weten we hoe we de Nexo kunnen masseren. Plus, de fotograaf weegt niet veel. Ondoenbaar is het niet om onderweg nog de resterende 8 kilometer bij elkaar te scharrelen. Op z’n minst zijn we nu met z’n tweeën om te duwen als het niet lukt.

08u50:

Hertzenberger heeft het over de plannen om nog eens zes waterstofstations bij te bouwen, de lastige vergunningsperikelen, de nog al te vaak wegkijkende auto-industrie en de eigen regering. Ondanks hun kostenengagement leeft er onder de beleidsmakers nog een hoop twijfel. Zelfs in een streek die dus bekendstaat voor zijn progressieve en natuurminnende houding.

Het gekrakeel of EV’s dan wel brandstofcellen de toekomst gaan baren, is ook hier nog lang niet gaan liggen. Investeringen moeten lonen. Proefstations voor waterstof zijn leuk, maar die goodwill blijft niet duren. ‘Noorwegen begint echter stilaan de schaduwzijde van de elektrische auto te ervaren. Niet het laden, wel de wachttijden om een paal te bemachtigen worden problematisch. En dan is er nog de broodnodige versterking van het netwerk, wat niet op elke plek evident en betaalbaar wordt. Ach, het is onterecht dat EV’s en FCEV’s (electric vehicles en fuel cell electric vehicles, nvdr.) worden geportretteerd als rivalen. Ze delen dezelfde vijand: fossiele brandstoffen. En ze zullen samen, naast elkaar, de toekomst scheppen’, aldus Hertzenberger.

10u05:

We laten de Nexo het klusje zelf klaren. Oslo uit schuiven we de E6 richting Göteborg op en schakelen - zoals gisteren - de actieve cruisecontrol, samen met de rijvakwaarschuwing en de stuurhulp in. Als je constant aan christelijke snelheid moet rijden om wat autonomie te scoren, dan is zo’n halfautomatische piloot een opperbeste apostel. De Zweedse grens lonkt.

Los van de te zware stuurbekrachtiging en een soms zoekerige rijstrookbewaker klaart de Nexo zijn zelfrijdende kunstjes zonder veel ergernis. Wat de vermoeienis wegdistilleert uit zo’n marathonrit. Daarnaast levert het ook iets op. Tegen lunchtijd vinden de boordomputer en het navigatiesysteem een ex aequo en plop, daar duikt de Kleine Zeemeermin in de cirkelweergave van het navigatiesysteem op. Bra jobbat, zeggen ze hier.

14u30:

Nabij Göteborg daagt het hoezeer de gang van zaken naast de autosnelweg aan het veranderen is. Hier is de energietransitie het makkelijkst en het vroegst te herkennen. Zoals in de zonnepaneelvelden, of de aanzienlijke aantallen snelladers. Van Tesla, maar ook de allernieuwste van Ionity. Die laatste pogen de kloof met onze sneltankende Nexo dicht te rijden en beloven volgeladen batterijen in luttele minuten. Evolutie heeft uitdaging nodig.

En daar komen tegenvallers bij kijken. Zoals het waterstofstation van Göteborg dat opgedoekt werd (en het is niet de enige). Het stelletje Toyota Mirais van de stad gaat nu voor een tankbeurt per transport naar Mariestad. Een krankzinnig over-en-weertje van een paar honderd kilometer dat de nuluitstoot absurd ridiculiseert. In zijn geschiedenis is waterstof al vaker gevallen dan opgestaan. Al kijkt de wereld er deze keer toch anders naar.

15u45:

‘Uw route is gewijzigd.’ Door onszelf. Waarom zouden we het ons moeilijker maken dan het is? De etappe brengt niet veel meer dan autosnelwegblues en hypnotiserende asfaltstrepen. Het vrachtwagentempo begint in de kleren te kruipen. Noch de navigatie, noch Google heeft het ons getipt - en nee, het is géén instelling -, maar de ferry tussen Helsingborg en Helsingör nijpt 45 kilometer van het traject af. Dus switchen we over op boothulp.

Aangestoken krikken we de snelheid op naar 120 km/u en het voelt ineens alsof een turbo ons uit slaapstand trekt. Maar in Halmstad moeten we terugschroeven naar 100, het kantelpunt waar de Nexo kiest tussen tempelier en asceet. Anders komen we zelfs met de nieuwe route in de problemen. Ons verbruik zit op 1,1 kg/100 km. Niet slecht, maar we hebben al beter gedaan.

20u30:

Na de ferry rest ons pas de tweede tankbeurt van de dag. En een déja-vu van de vorige op Deense bodem. Meer dan tachtig procent krijgen we er niet in, maar het is genoeg. Zelfs voor een frats. Als de avond valt, rijst aan de einder de Öresundsbro uit het Kattegat op. ‘Zo’n brug bij zonsondergang’, oppert de fotograaf, ‘Wat denk je daarvan als afsluiter voor in het magazine?’ Welja, dat je maar één keer leeft. En dat geen brandstofcel een gekke inval in de weg moet staan. Op onze laatste krachten hoppen we over de brug voor een retourtje Malmö.

22u30:

Aankomst in Fage. Einde van etappe 3. Na nog een laatste tankbeurt in Koge hebben we weer 500 kilometer in de wielen zitten.

Morgen landen we weer op Duitse bodem. Vandaaruit trekken we via een noorderlijke route richting Groningen, waar een Nederlands bedrijf enkele bizarre waterstofauto’s in elkaar heeft geknutseld.

Geschreven door op

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken