Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Blog / Met Volkswagen Golf GTI door de groene hel van de Nordschleife

Volkswagen wil met de ID. R het elektrische record van de beruchte Nordschleife verbeteren, AutoWereld probeerde er alvast eentje te vestigen met de Golf GTI.

Overzicht :

“Dat een banking het insturen vergemakkelijkt. Maar dat je niet mag vergeten dat de helling in de volgende bocht vaak in de andere richting ligt.” Dat hadden we natuurlijk al door, de Nordschleife is immers Indianapolis niet. En voor de leken: een banking is een bocht die niet plat is, maar helt. En die je daarom ook (veel) sneller kan nemen zonder het risico eruit te vliegen.

De beste leraar

De uitleg komt van Andy Gülden, de sympathieke Duitser is hoofdinstructeur van de Nürburging Driving Academy en nam als piloot ook aan tal van wedstrijden in diverse disciplines deel. In het bijzonder op die Nordschleife, de op de omloop verreden 24 uur van de Nürburgring was jarenlang een van de vaste afspraken op zijn racekalender.

Een betere leraar konden we ons voor ons grote Nordschleife-debuut allicht niet wensen. En als hij toch iets niet zou “weten”, ook Romain Dumas (foto onder) is aanwezig. Die Fransman won in zijn lange en rijke carrière onder meer de 24 uur van Le Mans (twee keer), de 24 van Spa, de 12 uur van Sébring én ook de 24 uur van de Nürburgring (vier keer!). Vorig jaren waren we er getuige van hoe hij met de elektrische ID. R het record op Pikes Peak (waar hij al drie keer eerder won) verpulverde, Dumas is dus ook de man die straks dat van de Nordschleife mag, wil en allicht ook wel kan verbeteren.

Niki Lauda

Nog eens voor de leek, de Nordschleife is met grote voorsprong het meest “waanzinnige” circuit ter wereld. Met meer dan 20 kilometer vooral kronkelend asfalt, gold het jarenlang als de langste en helaas ook een van gevaarlijkste omlopen van de Formule 1-kalender. Het circuit haalde in 1976 zelfs het “algemene” wereldnieuws toen Niki Lauda er in een echte horrorcrash net niet het leven liet.

Het bleek achteraf ook de laatste keer dat de Nordschleife nog door de (te) snelle F1-bolides was gebruikt, voor de zwaar verbrandde Lauda en zowat al zijn generatiegenoten was de maat toen wel vol. Drievoudig wereldkampioen Jackie Stewart had het in de bosrijke Eifel gelegen circuit na zijn overwinning in 1968 al eens de groene hel genoemd, maar toch bleef de F1 er dus nog tot in 1976 (met één onderbreking in 1970) terugkeren. In 1977 mocht de herstelde Lauda weerwraak nemen met een overwinning op de Hockenheimring.

Als toerist

In 1984 werd er in Nürburg wel een nieuw en aanzienlijk korter én veiliger GP-circuit ingehuldigd. Maar daar waar het originele, bijna even legendarische en even gevaarlijke “lange” Francorchamps na het inkorten in 1979 grotendeels als circuit verdween, bleef de Nordschleife tegelijk wel als omloop bewaard.

De F1 keerde er natuurlijk nooit meer terug, maar er worden wel nog altijd diverse andere races georganiseerd. En je kan er dus ook als “toerist” wat rondjes gaan draaien. Met je privéwagen of -motor, de prijs gaat van 26 euro op weekdagen tot 30 euro in het weekend. Per ronde, natuurlijk.

Dure brokken

Brokken maken, is allerminst aangewezen. Haast geen enkele verzekering dekt schade die op een racecircuit wordt opgelopen en wie een vangrail plooit, mag zich ook aan een gepeperde rekening verwachten. Zo moet je zelfs een smak geld betalen voor elk uur dat het circuit "door jouw schuld" moet worden afgesloten.

En toch zijn er op elk van de zogeheten Touristenfahrt-dagen nog altijd heel wat mensen die hun nieuwe (of soms ook oude) M3, Cayman of 911 eens op het circuit willen proberen. En zijn er ook elk jaar enkelen die er niet alleen hun auto of motor maar ook hun leven verliezen.

Met de bus

Toegegeven, het spookt wel even door ons hoofd als we op een koude en natte zondagavond, zoals ze er in de Duitse Eifel wel meer kennen, het circuit verkennen. Met de evengoed door een racer (echt waar) bestuurde bus en af en toe ook een stukje te voet.

Andy Gülden bestookt ons met tips, wijst ons op de moeilijkste bochten, de stukjes curbstone (dat is Engelse racetaal voor stoeprand) die we “zeker als het nat is” moeten vermijden en deze die we net wel mogen of moeten nemen, de verschillende soorten asfalt en het verschil in grip, de ideale racelijn als het droog en als het nat is, de plaatsen waar we ons aan wat overstuur mogen verwachten, hoe we de lange en de korte carrouselbochten moeten induiken en ook weer verlaten, enz.

Achter de meester

We proberen een en ander in ons hoofd op te slaan en nemen ook wat notities, maar geven na een tijdje toch de moed op. We zullen voor ons grote debuut morgen maar enkele rondjes zelf achter het stuur van de Volkswagen Golf GTI zitten, waarbij we gelukkig het spoor van – naar keuze – Andy of Romain Dumas mogen volgen. En we zullen via de radio de hele tijd instructies krijgen over de ideale racelijn en de vele “hindernissen” van het circuit. Wat kan er dan nog fout gaan?

“Je hebt normaal 10 tot 15 ronden nodig om het circuit echt een beetje te leren kennen”, vertelt de snelle Fransman ons nog. “Maar die leg je beter niet allemaal in één ruk af. Kortere sessies van enkele rondjes zijn veel beter, waarna je telkens wat tijd moet nemen om de ervaringen te verwerken.”

Michel Vaillant

Lach niet, maar wij hadden als voorbereiding ook nog eens enkele albums van onze papieren raceheld Michel Vaillant doorgenomen. En zijn Amerikaanse rivaal (en nadien wel beste vriend) Steve Warson in ‘De Grote Match’ nog eens een onmogelijk en dan ook slecht afgelopen inhaalmanoeuvre zien doen in de Caracciola Karussell. En hen beiden in ‘De Ridders van Königsfeld’ enkele ontvoerde en in de kelders van het vlakbij het circuit gelegen Middelleeuwse kasteel opgesloten piloten zien bevrijden.

Kwestie van op maandag zelf ook als helden in onze rode GTI te stappen en eindelijk aan ons Nordschleife-debuut te beginnen. Dumas leidt een trio blauwe Golfs, Andy mag de chauffeurs (waaronder onszelf) van de rode karavaan iets proberen bijleren. We zijn echter niet alleen op het nu gelukkig wel in de zon badende circuit, naast enkele “tragere” Porsches (zonder raceverzekering?) zijn er ook wat BMW M3’s, een 911 en Lamborghini Aventador in racetrim en een ons onbekend wit prototype snelle rondjes aan het rijden.

Net echt

Regelmatig in je achteruitkijkspiegel kijken, is dan ook een absolute must. Net als het met de knipperlichten aangeven of die snellere mannen je langs links of rechts mogen voorbijsteken. Dat gaat heel goed, tot er plots en BMW quasi letterlijk aan onze bumper lijkt te kleven. Eentje die we echt niet hadden zien aankomen.

Als wij naar links opschuiven, doet de chauffeur dat ook. En als we hem dan maar de nodige ruimte aan de rechterkant willen geven, kiest hij evengoed die zijde van de smalle piste. Veel meer zijn schuld dan de onze, wellicht zijn het net dit soort zelfverklaarde specialisten die de grote brokken maken. En ook de centen hebben om ze te betalen…

Echte mannen

Als we ons eindelijk van de M3 hebben kunnen bevrijden (of hij van ons), komt ook net de nog wat rappere Lamborghini vervaarlijk tussen onze Golfjes en de BMW slalommen. Qua Nordschleife-doop kan het tellen, wat moet dat niet zijn voor een “echte” debutant tussen de dik 200 deelnemers van de jaarlijkse 24 uurrace? ’s Nachts, in de regen of de mist en met evengoed vaak grote snelheidsverschillen, daar worden de echte mannen ongetwijfeld snel van de broekventjes gescheiden.

Maar de rest van onze eerste ronde verloopt zonder extra angstzweet. We jagen onze GTI door de gevreesde carrouselbochten en langs alle andere legendarische plaatsen die we ons als “kenners” uit de vakliteratuur (Michel Vaillant en andere) herinneren en beginnen bij het eventjes uitblazen op het lange rechte stuk richting het “nieuwe” circuit zelfs enig begrip op te brengen voor de liefhebbers die hier regelmatig hun auto en hun leven “voor het plezier” komen riskeren.

Het kan sneller

In de volgende ronde drijft Andy het tempo nog enigszins op. Hij ziet dat we kunnen volgen, we slagen er zelfs al in enkele van zijn tips van tijdens onze wandeling in de praktijk om te zetten. We stellen ook vast dat de Golf (gelukkig) eerder last heeft van een licht onder- dan van overstuur en voelen op het einde van de tweede ronde dat de remmen wat afkoeling nodig hebben voor ze aan een derde kunnen beginnen. Maar we moeten sowieso naar binnen, er staan nog enkele andere debutanten te wachten.

Een kleine 42 kilometer hebben we afgelegd, in zo’n 19 minuten. Als Romain Dumas een van de volgende weken een nieuw elektrisch record wil vestigen met de ID. R (foto onder), zal hij onder de 6:45.9 van van de Nio EP9 moeten duiken. Al twijfelen we er eigenlijk al niet meer aan dat hem dat ook wel zal lukken. Tips moeten we hem allicht niet meer geven.

Geschreven door op

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken