Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Formule 1 / Onze Tour de France (2): boeiende babbel met Formule 1-legende René Arnoux

AutoWereld pikte op zijn Ronde van Frankrijk ook het feestje voor de 40ste verjaardag van de allereerste Renault-overwinning in de Formule 1 met turbomotor mee. En we spraken er met de flamboyante René Arnoux.

Overzicht :

Het was Jean-Pierre Jabouille die op 1 juli 1979 voor de allereerste Formule 1-overwinning van het nog jonge Renault-team had gezorgd. De eerste ook met een turbomotor, een technologie die de Fransen zo’n twee jaar eerder in de F1 hadden geïntroduceerd en waarmee ze aanvankelijk door vooral de Engelse teams (en de Ferrari-fans) waren weggelachen.

De eerste overwinning

Maar na veel vallen en altijd weer opstaan – lees: een hele resem mechanische problemen en aanverwante kinderziektes – lukte het 40 jaar geleden dus eindelijk toch om een GP te winnen en meteen ook zowat de hele F1-wereld op zijn kop te zetten.

En toch is het niet zozeer Jabouille die als de grote held van die Franse race in het begin van de zomer van 1979 zal worden herinnerd, wel de kemphanen Gilles Villeneuve en René Arnoux. De Canadees en zijn Franse vriend vochten in de laatste ronden een duel (voor de… tweede plaats) uit met hun Ferrari en Renault dat sindsdien nog altijd staat geboekstaafd als misschien wel het strafste ooit (video hieronder). De in 1982 in Zolder verongelukte Villeneuve is er niet meer om het na te vertellen, Arnoux doet het nog altijd met evenveel plezier.

Alsof het gisteren was

De Fransman won zeven races met Renault en Ferrari, maar mensen kennen hem in de eerste plaats van dat duel met Villeneuve. Of het hem nog altijd niet tegensteekt om daar steeds opnieuw over te worden aangesproken? “Je maakt een grapje, veronderstel ik? Het is toch geweldig dat de mensen zich dat duel nog altijd herinneren. Ik merkte het al toen ik begin juli het op Festival of Speed met de volledig gerestaureerde RS10 van die GP rondreed. De wagen werd overal herkend: “dat is die van hét duel!” Ik heb soms de indruk dat onze strijd dateert van vorige week (lacht, nvdr.). Misschien wil dat wel zeggen dat de huidige F1-races toch wat monotoner zijn geworden.”

Zo’n heroïsch duel op het scherp van de snede, zou dat vandaag nog mogelijk zijn?

"Ik vrees van niet. Het zou in elk geval geen drie ronden meer duren. Het sportieve reglement is veel strikter nu. Als een piloot nu nog zou rijden zoals wij dat toen hebben gedaan, sturen ze hem wellicht naar de gevangenis. Al doen Max Verstappen en Charles Leclerc (die recent enkele mooie duels uitvochten in de GP’s van Oostenrijk en Groot-Brittannië, nvdr.) momenteel wel hun best om de gloriedagen van de F1 toch weer wat te doen herleven. Gelukkig maar."

Je reed in Goodwood voor het eerst in zo’n 40 jaar weer met de RS40 uit 1979. Wat doet dat met een mens van 71?

"Het was echt een heel pakkend moment, ik hield mijn emoties bijna niet onder controle. Het bracht zoveel mooie herinneringen terug. Ook aan de piloten tegen wie ik toen heb gestreden. Maar moeilijk was het niet. Het is zoals fietsen, je verleert dat niet. Die RS40 is ook vrij simpel. Drie pedalen en een versnellingspook, dat is het zowat."

Vrienden en vijanden

Het is een hele verademing, een (in dit geval ex-)piloot die zich helemaal niet geremd voelt om te zeggen wat hij denkt. Over de Formule 1 anno 2019, over hoe de huidige bestuurders en zelfs een Ross Brawn (ex-Benetton, ex-Ferrari…) er maar niet in slagen de boel weer boeiend te krijgen en zelfs over elektrische auto’s (waar hij niet echt in lijkt te geloven), hij geeft over alles zijn ongezouten mening.

“Vandaag loopt er naast elke piloot altijd een assistentie, die ook alles wat hij tegen een journalist zegt opneemt. Alsof hij zich achteraf misschien niet meer zou herinneren wat hij heeft verteld. Ik zou zo’n dame meteen vragen om te vertrekken. Een interview kan ik nog altijd alleen doen, ik heb daar geen lijfwacht voor nodig. Als achteraf dan toch blijkt dat ik iets verkeerd heb gezegd, moeten ze mij maar buitensmijten.”

Dus we mogen alles vragen?

"Natuurlijk, drop maar alle namen die je wil."

De “moeilijkste” om mee te beginnen, misschien. Je was goed bevriend met Gilles Villeneuve.

"Hij was mijn beste vriend, ook nog na ons duel in Dijon hoor (lacht, nvrd.). Hij is misschien wel de enige met wie ik zo’n strijd durfde aangaan. We hebben risico’s genomen, maar het bleef toch altijd heel correct. Ook al zag het er op tv wel heel spectaculair uit, ja. Ik heb Gilles in 1982 zien verongelukken in Zolder, ik reed net achter hem toen hij crashte. Een dom misverstand bij het inhalen van Jochen Mass. Ik zag hem uit de wagen geslingerd worden en wat verder neerkomen, ik wist meteen dat het afgelopen was.”

“Ik heb Gilles nooit een piloot genoemd, wel een acrobaat. Ik herinner me een Amerikaanse GP in Watkins Glen. Er was een bocht net voor de pitstraat die ik in vierde versnelling aan 200 km/u nam. Vrijdagavond, toen we samen bij een Italiaan zaten te eten, vroeg ik hem of hij die bocht plankgas kon nemen. Het bleek dat hij dat, net als ik, ook niet deed. Even van het gas af, insturen en dan weer accelereren. Zo moest het, daar waren we het over eens. Maar door ons gesprek wou hij het tijdens de kwalificaties op zaterdag natuurlijk toch weer eens anders proberen. En als hij zoiets zei, wist je al wat er ging gebeuren."

Sterkere onderdelen

"Net voor het einde van de testsessie kom ik in die bocht aan en zie ik de Ferrari van Gilles tegen de vangrail plakken. Als ik even later in de pits terugkeer, zoek ik Gilles meteen op. Hij lacht: “Je had gelijk René, plankgas lukt echt niet in die bocht”. Zo was hij. Altijd op het randje en er af en toe natuurlijk evengoed over. Ook naast de circuits. Waardoor ik op een bepaald heb beslist dat ik niet meer naast hem in een auto wilde stappen. Hij is er een keer in geslaagd om in een korte rit van een circuit naar het hotel drie keer rond te gaan. Gilles had ook geen enkel respect voor de mechaniek. Toen hij samen met Jody Scheckter (wereldkampioen in 1979, nvdr.) bij Ferrari reed, werden sommige onderdelen van zijn auto wat steviger gemaakt. Omdat ze anders te snel stukgingen."

Elio de Angelis was ook een goede vriend.

"Absoluut. Ook die heb ik zien verongelukken. Op Paul Ricard was dat, tijdens privetrainingen in 1986. Zijn auto was over de vangrail en over kop gegaan. Waarna hij in brand vloog. Ik was er snel bij, maar we kregen hem niet meteen uit de auto. Er was eerder ook nog de dood van Patrick Depailler in Hockenhem in 1980. Daar was ik ook. Als er iets is verbeterd in de F1, dan is het natuurlijk wel de veiligheid."

En Niki Lauda, hoe goed heb je die gekend?

"We waren geen echte vrienden. Maar we respecteerden elkaar. Een goede morgen en een goede avond, daar bleef het meestal bij. Hij was wel heel speciaal hé. Toen ik al gestopt was met racen, vloog ik nog regelmatig van Parijs naar Bologna met Lauda Air. De tickets waren vrij duur en de service niet geweldig. Op een dag arriveer ik op Monza en ik zie Lauda praten met de vier bekendste Italiaanse F1-journalisten, de vier musketiers noemden we die. Ik heb Lauda toen gezegd wat ik van zijn vliegtuigen vond: te duur, te weinig plaats, slecht eten. En ik suggereerde hem me een stevige reductie te geven ter compensatie."

Nog altijd (een beetje) kwaad

"Een van de journalisten vroeg of ik me dan kon herinneren dat Lauda ooit al aan iemand een cadeau had gegeven. We zijn allemaal in lachen uitgebarsten, behalve hij. Waarop we nog harder zijn beginnen lachen. Maar hij vertrok geen spier. En toch, een heel straffe man. Ik heb hem ooit in zijn onderbroek gezien. Zo mager, je vroeg je af hoe die zo snel met een F1 kon rijden.

Alain Prost was beslist geen vriend...

"Daar spreek ik nog altijd niet over (lacht). Ach, iedereen ontmoet wel eens mensen waarmee het niet klikt hé. We wisselen nu wel een groet uit als we elkaar ergens tegenkomen, maar meer hoeft nog altijd niet."

Vertel nog eens wat er precies tussen jullie fout is gelopen?

"Het was de Franse GP op Paul Ricard in 1982, Prost en ik reden samen voor Renault. Hij lag voor in het kampioenschap, maar ik kon ook nog kampioen worden. Ik reed op kop als het team me vroeg Prost voorbij te laten. Wat ik dus niet deed. Ik won, mijn eerste overwinning in meer dan twee jaar trouwens. Prost werd dus tweede en was heel kwaad. Maar het publiek koos wel partij voor mij."

"Op het einde van het seizoen heb ik Renault dan ook verlaten voor Ferrari. Ik heb altijd aanvaard een ploegmaat te hebben die even snel was al ik. Dat was zeker in die dagen ook een must. We deden veel testwerk en je moest wel samenwerken, dus idealiter deed je dat met iemand van hetzelfde niveau. Dan kon je over alles praten, je resultaten vergelijken en ook samen vooruitgang boeken. Ik heb altijd, nadien ook bij Ferrari, op een voet van gelijkheid willen werken. Met wie, dat kon me niet schelen. Maar ik wou geen toestanden met eerste en tweede piloot."

De circuits

Francorchamps

"Ik heb er nooit goede resultaten behaald, maar ik genoot van dat circuit. Een enorme uitdaging, ook al nemen de moderne F1-wagens de Radillon nu allemaal plankgas. Ik denk niet dat wij dat al deden. In de kwalificaties wel, maar niet in de race. Nu, het is niet die beroemde bocht die de moeilijkste is van het circuit. Wel de dubbele linkse van Pouhon, dat is echt dé grootste uitdaging. Monza en Silverstone, dat zijn ook nog mooie circuits."

Monaco

"Veel piloten haten Monaco, ik hield er wel van. Maar dan wel maar voor één GP per jaar. Een heel seizoen op dat soort circuits zou verschrikkelijk zijn. Je bestuurt je auto daar niet echt, je provoceert hem de hele tijd. Remmen, op het juiste moment insturen, acceleren. Pure acrobatie."

De Nordschleife van de oude Nürburgring

"In de Formule 1 heb ik daar nooit gereden, wel in de Formule 2. Ik hield er niet van. Te veel bochten, het duurde veel te lang om het uit het hoofd te leren. Vandaag gebruiken ze daar simulatoren voor. Ik heb dat ook al eens geprobeerd, na enkele bochten zat ik al tegen de muur (lacht). Vroeger waren er veel meer echte oefenritten, dat was toch een andere tijd. Je kwam je collega’s tegen, het publiek was erbij. Toen we met Ferrari gingen testen op Monza, zaten de tribunes meestal vol."

Dineren met Enzo

"Het Fiorano-testcircuit van Ferrari is ook een heel moelijke piste, zonder een echt recht stuk. Dus zwaar labeur, we we reden daar ook vaak van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Wel, dan at je na afloop alleen nog een soepje en wou je daarna naar je bed."

En zag je daar vaak Enzo Ferrari?

"Een anecdote. Op het einde van een van die zware testdagen op Fiorano stond de chauffeur van Enzo op me te wachten. Dat zijn baas het een eer zou vinden als ik met hem wilde dineren. Ik antwoordde natuurlijk dat het plezier geheel voor mij was. We aten in zijn kleine bureautje, aan een tafeltje dat amper groot genoeg was voor twee. Enzo was de hele tijd bezig: “René, neem nog wat pasta. René, neem nog wat wijn.” Ik heb hem toen beleefd geantwoord dat hij na het diner allicht meteen kon gaan slapen, maar dat ik nog aan 300 km/u naar mijn appartement moest rijden. Hij kon er wel mee lachen. Enzo werd vaak omschreven als afstandelijk, als hard. Maar ik heb hem op een heel andere manier leren kennen."

En de belangrijkste vraag om af te sluiten, de turbomotor.

"In het begin vaak een echte calvarietocht, een race met die motor. Zeker in Monaco. Toen we nog met één turbo reden, bijna zo groot als die van een vrachtwagen, was de reactietijd heel lang. Bij het acceleren gebeurde er een hele tijd niets, plots was het hele vermogen wel beschikbaar. Minder een handicap op snelle circuits als Francorchamps en Monza, maar echt niets mee aan te vangen op een stratenomloop als Monaco. Dat veranderde gelukkig wel toen we vanaf 1979 een motor met twee turbo’s hadden. Maar de ontwikkeling was hoe dan ook heel complex, het was er eentje met veel vallen en opstaan. En voortdurend bijleren dus, we beschikten met mensen als Bernard Dudot gelukkig over geweldige ingenieurs."

Vond je het jammer toen ze de turbo’s verboden in de Formule 1?

"Het begon echt te snel te gaan hé, er stond geen rem meer op het vermogen. Op het einde van mijn F1-carrière reed ik voor Ligier, de eerste jaren nog met de Renault-turbomotor. Ik weet niet meer op welk circuit het was, maar ik had voor de kwalificaties een motor van zo’n 1.500 pk. Al tijdens mijn eerste snelle ronde voelde ik enorme vibraties achteraan de auto. Ik reed de pits in, kreeg nieuwe banden en vertrok weer, maar het probleem bleef. Wat bleek? Het vermogen was zo’n groot dat de velgen bij het acceleren sneller draaiden dan de banden. We hebben ze toen echt aan elkaar moeten vastlijmen."

Zonde van het geld

"Elke keer als de motoren nog wat krachtiger werden, mocht je zowat de hele auto herbekijken. De versnellingsbak kon het niet aan, de banden en de remmen evenmin. En je diende altijd weer nieuwe oplossingen te zoeken. En toch vond ik de beslissing van toenmalig F1-baas Jean-Marie Balestre om terug te keren naar atmosferische motoren idioot. Het heeft de teams toen een fortuin gekost, terwijl de turbo’s en alle ontwikkelingswerk in de vuilbak werden gegooid. Wat een verspilling. Men had het probleem ook kunnen oplossen door de cilinderinhoud te verlagen, van 1,5 naar pakweg 1,3 liter. Maar men wilde dus weer motoren zonder turbo. Eerst met een inhoud van 3,5 liter. En toen die dan ook te krachtig en te snel werden, van 3 liter. Enzovoort. Ik vond dat jammer. Op de rechte stukken raakte zo’n afmosferische motor na een tijdje op het einde van zijn krachten. Een turbo niet, die bleef maar versnellen. Een heel andere ervaring."

 

 

 

Geschreven door op

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken