Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Innovatie / Onze Tour de France (3): interview met Citroën-designchef Pierre Leclercq

Citroën vierde vorig weekend zijn honderdjarige bestaan met een verzameling van zo’n 4.500 klassieke auto’s in het Franse Ferté-Vidame. AutoWereld was erbij en sprak met de Belgische designchef Pierre Leclercq.

Overzicht :

Pierre Leclercq is van Bastogne, maar leerde het vak aan het prestigieuze Art Center College of Design in Pasadena. Zeg maar in Los Angeles en dus Californië, waar er toch een heel andere autocultuur bestaat dan in Europa.

Of vergissen we ons?

Dat verschil is inderdaad wel groot, ja. Maar mijn grootste cultuurschok heb ik toch meegemaakt toen ik naar China vertrok als designer voor Great Wall Motors, dat was na 13 jaar bij BMW, Mini en Rolls-Royce. Ik dacht dat ik de boel daar op dezelfde manier kon organiseren, dat ik dezelfde werkmethodes kon installeren. Ik ging er ook vanuit dat de Chinezen dat van mij verwachten. Maar het liep dus helemaal anders, ik had me compleet vergist. Ik zag mijn voorzitter elke week, de eerste zes maanden toonde hij echter nauwelijks interesse voor mijn presentaties en ontwerpen. Hij bleef maar herhalen dat ik eerst de Chinese cultuur moest leren kennen. De verhuis naar Zuid-Korea (Leclercq werkte ook een tijdje voor Kia, nvdr.) was al veel makkelijker.

En in november 2018 volgde Citroën.

Ja, maar dat vroeg natuurlijk nauwelijks nog een aanpassing. Frankrijk is als België hé, dat hield geen verrassingen meer in.

Beschik je hier dan over een grotere vrijheid?

Absoluut. In China is het vrij simpel. Het gaat daar rechtstreeks van de top naar beneden. Er is een chef, die neemt zowat alle beslissingen. Zelfs welke hond er moet worden gekocht voor de bewaking. En hij beslist ook over het design, ook al is het geen designer. Waardoor het soms ook alle kanten opgaat.

Zo werkt Citroën-ceo Linda Jackson (foto hierboven) allicht niet.

Net als Jean-Pierre Ploué (algemeen PSA-designverantwoordelijke, nvrd.) en Carlos Tavares (ceo van de volledige PSA-groep, nvdr.) zet zij enorm in op creativiteit. En dus genieten wij als designers net wel een heel grote vrijheid, we krijgen echt carte blanche. Hoe verder we durven gaan, hoe gelukkiger ze lijken.

En welke stempel wil Pierre Leclercq op Citroën drukken?

Sinds begin dit jaar zijn we met het team iets heel nieuws begonnen, slaan we een heel andere richting in. Dat was aanvankelijk ook niet zo evident, met mensen die al jaren hetzelfde deden. Maar na enkele maanden begint dat dan toch te lukken, wordt ook het enthousiasme alsmaar groter. En iedereen is tevreden, Jean-Pierre Ploué, Linda Jackson en Carlos Tavares in de eerste plaats. Maar daar gaan we pas volgend jaar meer over vertellen.

En toch, zowat alles wat je niet meteen ziet aan een Citroën is gemeenschappelijk met een Peugeot en ook al Opel. De platformen, de motoren, de transmissies… Zet dat geen rem op de creativiteit?

Evident is het zeker niet. Onze job is dan ook veel moeilijker geworden dan pakweg 40 jaar geleden. We delen heel wat onderdelen, maar moeten er net voor zorgen dat de klant dat niet ziet. En dat lukt ook wel. Als je een Peugeot 3008 naast een Citroën C5 Aircross zet, zie je niet dat het onderhuids dezelfde auto’s zijn. De klant die dat niet weet, zal het ook nooit vermoeden.

Jullie overleggen allicht veel met elkaar, over de merkgrenzen heen dus.

We werken allemaal met onze eigen teams aan onze eigen producten, maar zien elkaar natuurlijk regelmatig. Dat werkt op een vrij simpele manier hoor. Ik kan tegen Peugeot-designchef Gilles Vidal zeggen: “Pas op, we zijn met Citroën al met dit of dat bezig”. Kwestie dat hij voor zijn merk niet toevallig net hetzelfde zou doen. En zo gaat het evengoed met Mark Adams van Opel. We proberen alle drie producten af te leveren die visueel zoveel mogelijk van elkaar verschillen.

En het verschil tussen Citroën en submerk DS, hoe waak je daar over?

Geloof me, er zal in de toekomst echt geen enkele verwarring meer mogelijk zijn. Beide merken komen met totaal andere auto’s.

Bijna iedereen wil momenteel een SUV. Is dat soms niet frustrerend voor een designer?

Ach, ik heb in mijn carrière al heel wat SUV’s ontworpen. En ik heb dat nooit als frustrerend ervaren. Het is echt wel nog mogelijk om daar originele ontwerpen voor te bedenken. De grote uitdaging is te kijken naar wat hierna zal volgen, om vandaag al uit te vinden wat er na de SUV’s komt.

Droomt een designer dan niet in de eerste plaats van coupés en cabriolets, van sierlijke berlines…?

Ik zeker niet. Eerlijk, ik heb nog nooit een sportwagen getekend. Ik heb een beetje aan de BMW Z3 gewerkt, maar dat is het dan ook zowat. Mijn specialiteit zijn net vooral die SUV’s geweest. En geloof me, dat heb ik altijd al heel boeiend gevonden. Maar er volgen misschien nog veel interessantere projecten. De auto-industrie moet zichzelf af en toe heruitvinden, de codes herschrijven.

PSA kiest er nochtans voor zijn elektrische auto’s uit te brengen met dezelfde koetswerken als de modellen met verbrandingsmotor, terwijl andere merken net al opteren voor een totaal andere look.

Alle constructeurs moeten vandaag keuzes maken. En die zijn niet makkelijk. Er is de globalisering, er zijn nieuwe markten zoals India, er zijn nieuwe aandrijfvormen, de autonoom rijdende auto is op komst… In die context is het voor onze bestuurders soms heel moeilijk om de juiste beslissingen te nemen. De grote troef van een bedrijf als PSA is echter onze flexibiliteit, die moet en zal ons in staat stellen een antwoord op al die grote uitdagingen te bieden. Ook die van de elektrische auto’s.

Hoe inspirerend is een evenement als deze Rassemblement du Siècle, met bijna 4.500 auto’s en een veelvoud aan liefhebbers?

Wat me hier het meest fascineert, zijn al die gepassioneerde mensen. Ik nam er onderweg naar hier twee mee in de auto. Heel typische en dus heel normale Fransen, maar toch ook grote fans van het merk. Je ziet hier alle soorten bezoekers. Kinderen, grootouders en alles daartussen. Het is goed om ons daar eens in onder te dompelen. Iets helemaal anders toch dan wat we in onze bureaus doen. Hier zie je echt waarom ons merk zo populair is. Hier zie je de mensen waarvoor we werken.

En toch, toen je er als kind misschien al van droomde om autodesigner te worden zal het allicht wel eerder voor een merk als Ferrari zijn geweest.

Wat me op mijn 15de of 16de vooral aan het dromen zette, waren de bordjes Design by Pininfarina. Dus ook de Ferrari’s, ja. Maar Citroën was nooit ver weg. Ik ben er dan ook mee opgegroeid. Mijn moeder had een Dyane en daarna een 2 CV, mijn vader een CX en mijn grootvader eerder al een DS. Maar toen dacht ik natuurlijk nog niet dat ik op een dag verantwoordelijk zou worden voor het design van dit merk. Een job als autodesigner, daar ben ik eigenlijk pas vrij laat over beginnen dromen.

De Citroën-catalogus telt verschillende legendarische auto’s. De Traction, de DS, zelfs de 2 CV. Is het vandaag, in een toch sterk gestandaardiseerde wereld, nog mogelijk om nog eens zo’n klassieker te maken?

Ja en nee. Iets maken dat even revolutionair is als de 2 CV in zijn tijd, dat kan zeker nog. Maar of het qua design en aanverwante ook even extreem zal zijn, dat waarschijnlijk niet. Daarvoor zijn er nu te veel reglementen, daarvoor is de economische situatie ook te veel veranderd. Over pakweg 50 jaar zullen we op elegantiewedstrijden voor auto’s ook niet meer over de wagens van 2019 kunnen oordelen zoals we dat vandaag nog doen over hun voorlopers van de jaren '30 of '40 van vorige eeuw. Wagens waren toen nog veel exclusiever, vandaag dienen ze andere doelen. De auto op zich is in al die jaren niet zoveel veranderd, het gebruik dat we ervan maken wel. En dat zal in de toekomst zeker verder blijven evolueren. Net daar ligt voor ons de grote uitdaging.

En hoe zie je de auto dan over pakweg 10, 15 of 20 jaar?

Twee pistes. De auto zal nog meer een gebruiksvoorwerp worden, dat dankzij alle nieuwe technologie ook nieuwe diensten zal kunnen aanbieden. Maar tegelijk zullen er ook nog altijd modellen zijn die grote emoties losmaken. En die kunnen perfect naast elkaar blijven bestaan.

Om af te sluiten, jouw favoriete Citroën aller tijden?

Moeilijke vraag. Ik adoreer zowel de 2 CV als de DS. Met die laatste ben ik vandaag naar hier gereden, dat blijft toch een ongelooflijk mooie auto. Maar de 2 CV was ook een schitterend ontwerp, alleen al door zijn eenvoud. En tegelijk zijn intelligentie.

En als Citroën nooit had bestaan?

Ik ben een grote fan van de AC Cobra en de De Tomaso Pantera. En van het Italiaanse design van de jaren '70 in het algemeen.

Geschreven door op

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken