Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw versturen
Je nieuw paswoord werd je per email toegestuurd.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

U hebt nog geen account?
SCHRIJF U GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu
Meer dan 3.000 tests, 6.000 nieuwe wagens en 120.000 tweedehandswagens

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Een voertuig toevoegen

Een voertuig toevoegen

Een voertuig toevoegen

Vergelijken

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Alfa Romeo Giulia 2.0T Veloce (2017)

Geschreven door op

Basisprijs meer info
46.550 €
  • Score redactie NC

Overzicht :

De Giulia Quadrifoglio die niet alsdusdanig mag worden genoemd. Zo stellen wij ons de Veloce voor. Waan of waarheid?

Softe sporters. Bij de Duitsers is het uitgegroeid tot een steeds meer aan belang wekkende subklasse. Denk maar aan de logo’s ‘S’ of ’43 AMG’ of ‘M Performance’. Het zijn wolven in schapenvacht. Ze zien er minder geladen uit dan het echte spul, maar kunnen als underdog verrassend scoren. Op sommige markten heet deze Giulia flauwtjes 2.0T, maar wij krijgen hem als vlotbekkende ‘Veloce’. Maar verwar hem niet met een vélo en wel hierom:

  • 2 liter-turbobenzine van 280 pk
  • Dna-knop met adaptieve demping (twee standen)
  • Vierwielaandrijving en achttrapsautomaat
  • Bestaat ook als diesel (210 pk)
  • Tussen Super en Quadrifoglio

Is het uitrusting of inhoud?

Beide. Een Veloce knipoogt naar de opper-Giulia, Quadrifoglio, met zijn matzwarte raamomlijstingen en dikkere voorbumper. Een mission statement die raak schiet en waarvoor zelfs motards op de autosnelweg even vaart minderen voor nadere inspectie vanop het belendende rijvak.

Maar het blijft allemaal stijlvol. Prijs de heer dat Alfa zijn kunstacademische kneepjes nog niet is verleerd. Het bewijs daarvoor is dat de Giulia Veloce er alleen maar mooier op wordt, als je hem in gewaagde kleuren steekt zoals de helderblauwe lak van ons testmodel. Als topping staken in de wielkasten de befaamde klavertjeviervelgen met een diameter van 19 duim, wat wel nog altijd optioneel is (de velgen op de foto zijn in België niet beschikbaar). Ze zouden moeten meerollen op elke sportieve Alfa, zo prachtig en authentiek zijn ze nog steeds. Minder bekend, trouwens, is dat het logo Veloce al even klassiek is: sierlijk gekruld verscheen het voor het eerst in 1956 op een gehaaidere versie van de Giulietta.

 

Staat het deze keer misschien sierlijk gekruld op het dashboard?

Hadden we best zien zitten, maar je moet het doen met aluminium inlegstukjes in het dashboard, een sportstuur met een bijzonder plezante ronding, een dna-draaier met in het midden een knop voor de adaptieve demping. Die kent naast de sportieve standaardstand ook een comfortset-up - voor als het regent of de kinderen meereizen. Al met al een eenvoudige werkwijze, die ook zijn nut bewijst op onze balorige wegen, en zo hebben we dat graag. Een veelvoud aan afstellingen levert niet noodzakelijk een leukere auto op.

Sportstoelen zijn uiteraard standaard op een Veloce, net zoals een handvol accessoires genre infotainment met een 8,8 duim groot scherm, een achteruitrijcamera, elektronische airco en een handvol actieve veiligheidssystemen zoals voetgangerherkenning of Forward Collision Warning. Alsook... xenonlichten vooraan. Al is dat laatste niet echt meer iets om over te pochen in deze door leds verlichte tijden.

Als het rijplezier maar van enige verlichting getuigt.

Daarvoor doet de Veloce een beroep op de 2.0-turbobenzine. Dezelfde als in de Super maar hier met een voorraadje van 280 paarden en - vooral - een koppelpiek van 400 newtonmeter, al te rapen vanaf 1.750 opm. Dit aluminium blok werd nieuw ontwikkeld samen met de Giulia en is dus recent. Bijzonder aan deze motor is dat hij elektrohydraulische MultiAir-klepbediening heeft. Het is dus een zestienklepper met maar één enkele nokkenas. De turbo is van het twinscrolltype.

Aan respons ontbreekt het de motor niet. Er is weinig turbolag en samen met de achttrapsautomaat van ZF claimt deze Veloce net boven 5 seconden aan 100 km/u (5,2 tellen om exact te zijn) te snuffelen. Een puike chrono, alleen heb je in de realiteit niet het gevoel dat de Giulia hem ook waarmaakt. Een algemene gewaarwording. In alle geledingen gaat het aardig vooruit, en de reserves liggen voor het graaien, maar evenmin heb je het gevoel dat er een klap voor je kop wordt verkocht - zoals dat bij AMG al eens het geval durft te zijn.

De 2 liter blinkt vooral uit in het middenbereik en stelt zich bijvoorbeeld niet zo hoogtoerig op als Audi's geestdriftiger uitgave van de 2.0 TFSI. Een karakterkwestie. Alleen hadden we graag wat meer orale beleving gewenst. Van de stem van de 2.0T gaan je haren niet ten berge rijzen. De uitlaat maakt een en ander goed.

En onderweg?

De Giulia heeft veel weg van een BMW 3 van een generatie terug. En, voor alle duidelijkheid, we willen de Italiaan niet stigmatiseren als een product voorbij de houdbaarheidsdatum. Het is bedoeld als compliment. Zijn evenwicht, lichte tred en het gevoel waarmee hij rond de bestuurderspost pivoteert vormen samen een delicatesse. Voor de beenruimte achterin is het desastreus, maar voor de man aan het stuur is de overstap naar achterwielaandrijving een zegen. Eén die extra op smaak wordt gebracht door dat hyperdirecte stuur, dat ondanks zijn overkwieke reacties nooit nerveus overkomt.

Ook de superelegante schakellepels zijn een plezier om te gebruiken en van een allooi die geen Duitse concurrent kan evenaren. Wat dan weer allerminst kan beweerd worden van de zwart glimmende pook op de middenconsole.

Verder onderscheidt een Veloce zich van een Super door de vierwielaandrijving Q4 die standaard is. Het gaat om een compacte en lichte meerplatenkoppeling die 60% van achteren naar voren kan sturen. Het schotelt feilloze tractie voor en betrekt de achterwielen genoeg in het spel om voortijdig onderstuur in bochten uit te gommen. Maar de koppeloverdracht mocht gevoeliger reageren op het gaspedaal. De reacties zijn nu iets te neutraal. Toch voor een wagen met 'Veloce' op zijn kofferklep.

Wat is het AutoWereld-oordeel?

De kwaliteiten van de Giulia zijn allerminst verdwenen in de Veloce. Alleen hadden we verwacht dat ze wat meer zouden worden uitvergroot. Wat niet het geval blijkt te zijn. Wijt het aan de vierwielaandrijving en een snelheidsgevoel dat eerder comfortabel dan sensationeel blijkt te zijn. Zo laat de Veloce speeruimte voor de waanzinnige Quadrifoglio

In dit artikel : Alfa Romeo, Alfa Romeo Giulia