Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Ford GT (2018)

We proefden er vorig jaar al eens van, maar nu ook een keertje in België: de machtige Ford GT, ontworpen voor de 24 uur van Le Mans. AutoWereld doet de test.

Prijs
NB
  • Score redactie NB

Overzicht :

Wat is dit?

Die test was niet op de openbare weg, wel op Fords test- en ontwikkelingscircuit in de bossen van Lommel. Want de GT heeft dan wel nummerplaten, eigenlijk is dit een racewagen. De pilotenbriefing:

  • Nazaat van GT40 uit jaren 60
  • Midscheepse V6-turbo met 656 pk
  • Speciaal ontworpen voor de 24 uur van Le Mans
  • Aerodynamisch kunstwerkje
  • Oplage van 1.000 stuks, nog niet uitverkocht

Een racewagen met nummerplaten dan?

Welja, Ford wou in 2016 de zestigste verjaardag van zijn eerste zege in de 24 uur van Le Mans vieren met een nieuwe trofee. Niet in de hoogste categorie, wel de GTE-klasse. Daarvoor heb je een productiewagen, met dan ook het nodige verkochte volume, van doen. De organisatoren knepen echter een oogje dicht: Ford mocht Ferrari, Aston Martin, Porsche en Corvette bekampen met een racewagen waarvan het nog geen enkel straatexemplaar gebouwd had. De Amerikanen wonnen met de grijns.

Deze GT is dus een afgeleide van die racewagen, en niet vice versa. Dat zie je in de eerste plaats aan de aerodynamica: hij is amper 1,06 meter hoog (met de ophanging in lage stand) en de lucht gaat haast doorheen de auto, met aan weerszijden van de motor diepe kloven. Ideaal voor de hoge topsnelheden in de Franse etmaalrace, terwijl de achterspoiler ook dubbelt als luchtrem.

Ook de bouw is circuitwaardig, met een koolstofvezel structuur en carrosserie met ingebouwde stalen rolkooi. De kuipstoel zit vast aan het schutbord en kan je dus niet verplaatsen, stuur en pedalen wel. Met Competition-pakket weegt hij 1.385 kilo.

Rondom zitten dubbele driehoeken met trek- en duwstangen (pushrods) voor de veren en dempers. Je kan ze elektronisch met 4,6 centimeter verlagen voor circuitgebruik. De remmen zijn carbonkeramisch.

En de motor is die van een pick-up?

Klopt, de 3,5 liter-V6 heeft zijn oorsprong in de Ford F-150. De motorsportafdeling gebruikte dat blok vervolgens in de Amerikaanse prototyperacerij en met die ervaring plantten ze hem uiteindelijk in deze GT. Geen V8 dus, anders dan je zou verwachten van Detroit.

De biturbo genereert een gulle 655 pk, reeds bij 6.250 opm. De boel gaat via een gerobotiseerde zevenbak met dubbele koppeling (dezelfde Getrag-bak als de Mercedes-AMG GT en alle huidige Ferrari’s) en een passief sperdifferentieel naar de achterwielen.

Hoe rijdt de Ford GT?

Sensationeel, natuurlijk. En hoewel hij voldoende afgevijld is voor dagelijks gebruik, voel je goed dat dit een volbloed racer is. Met die ultraplatte bouw, net als bij de originele GT40, heb je tonnen mechanische grip, omdat er nauwelijks rolneigingen zijn. Toch zeker niet met de ophanging op zijn laagst.

Hij luistert ook erg nauwgezet, de precisie in de hydraulische stuurinrichting of de bijtkracht van de remmen verraden de aard van het beestje. Dat heb je van doen, want op koude banden moet je bij de les zijn in de buurt van de limieten. Het stapje opzij is behoorlijk agressief, het esp zet je weer in het gareel, zonder overdreven hardhandig ingrijpen.

De aerodynamica speelt bij hogere snelheden een enorme rol, zowel de geleiding van de lucht doorheen de auto als erover, met de verstelbare achterspoiler. Op de resulterende grip moet je leren vertrouwen, dit is wat anders dan een gewone sportwagen.

De motor is tegelijk het sterke en het zwakke punt van de GT. Sterk, omdat de 3.5 voor een turbomotor verrassend alert reageert op het gaspedaal, eigenlijk zonder vertraging. Hij klinkt ook echt goed, want niet van elke V6 gezegd kan worden. Zwak, omdat een beest uit Detroit (ook al wordt hij dan gebouwd in Canada) met een brallende en karaktervollere V8 verwacht, die zijn kracht geleidelijker opbouwt.

Heeft hij ook dat onleefbare van een racewagen?

Neen, Ford heeft er echt wel werk van gemaakt dat de GT bruikbaar is. De geluidsisolatie op ophangingsbussen zijn straatwaardig, er is een multimediasysteem, enzovoort. Maar: geen bergruimte en evenmin een koffer. Mocht je er nog een willen bestellen, dan is dat goed om weten.

Kan je er dan nog een bestellen?

In theorie kan je hem nog steeds kopen. Binnenkort gaan immers de orderboeken open voor de 250 stuks van het vierde en laatste productiejaar. Weet wel dat Ford voorrang geeft aan lui die ook de GT uit het vorige decennium al hebben. Of een Fiesta ST in de garage volstaat om een ‘yeah’ te krijgen? Het is het proberen waard. Oh ja, je moet er ook circa 550.000 euro voor kunnen leggen.

Zijn er al exemplaren in België?

Jawel, twee stuks zijn reeds afgeleverd in ons land, en de invoerder verwacht dat er nog gaan volgen. Weetje: in Luxemburg zitten er nu al drie.

Het AutoWereld-oordeel?

Tja, wat had je gedacht: natúúrlijk is deze Ford GT een weergaloos scheurijzer, die Le Mans-beker staat niet voor niets op de schouw. Het schenkt hem meteen ook een stuk meer pedigree dan zijn voorganger uit 2005, die nauwelijks competitiekilometers in de benen heeft.

Wat vooral beklijft is dat wat ruwere kantje dan vergelijkbaar materiaal van Ferrari of McLaren. Dat, weliswaar subjectieve, gevoel dat het niet alleen maar computers zijn die het beest in het gareel houden, maar dat je ook zelf nog een en ander in de hand moet houden. Zoals het een endurancebeul betaamt.

Zelfs voor al dat charisma is de prijs wel wat overdreven, ook al zijn die lijnen dan een haast kunstzinnig eerbetoon zijn aan de GT40 van weleer, maar dan met een moderne invulling. Maar wat dan ook: de snelste straat-Ford ooit is een belevenis, en zo hoort het voor dit soort baanraket.

In dit artikel : Ford, Ford GT

Geschreven door op