Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Mini Cooper SE / Electric 32,6 kWh (2020)

We hebben er even op moeten wachten, maar ook Mini komt nu met een 100% elektrische auto. Over de naam bestaat nog wat onduidelijkheid, over de ambities niet. AutoWereld doet de test met de Cooper SE.

Prijs
NB
  • Score redactie NB

Overzicht :

Wat is dit?

Op het eerste gezicht een “gewone” Mini-driedeurs. Een Cooper S zelfs, tot je de extra letter E opmerkt. Die staat natuurlijk voor elektrisch. Of Electric, de tweede voornaam die je van de constructeur evengoed mag gebruiken.

Wat moet je er zoal over weten:

  • Dat hij een elektrische motor van 184 pk en 270 Nm heeft, dezelfde als in de BMW i3s.
  • Dat die van energie wordt voorzien door een batterij van 32,6 kWh.
  • Dat de (WLTP-)autonomie een eerder bescheiden 235 kilometer bedraagt.
  • Dat het extra gewicht tot 145 kilo “beperkt” bleef.
  • Dat je er in 7,3 seconden mee naar 100 km/u spurt, maar de topsnelheid wel maar 150 km/u bedraagt.
  • Dat je geen halve liter laadruimte moet inleveren.
  • Dat Mini het rijplezier intact wou laten.

De concurrentie

  • Die wordt – akkoord, we overdrijven een beetje – met de dag groter. Van de nieuwe Opel Corsa en Peugeot 208 zijn zonet ook elektrische varianten gelanceerd, er is er evengoed al eentje van de 2008 en dezer dagen komt hier ook de Honda E op de markt.
  • Van zowat hetzelfde formaat zijn er de minder krachtige DS 3 Crossback E-Tense en Renault Zoë, uit Zuid-Korea de Hyundai Kona en Kia Soul.
  • Eén tot twee maten groter (onder meer) de Hyundai Ioniq, de Nissan Leaf en straks ook Volkswagen ID.3. En er is natuurlijk ook nog de i3 van moedermerk BMW.

Testomstandigheden

  • We vlogen naar het Amerikaanse Florida voor het goede weer. Bij temperaturen rond de 30 graden presteert de batterij nu eenmaal beter, wat resulteert in een betere autonomie.

Leuke weetjes

  • Zo’n 10 jaar geleden werden er al eens enkele honderden exemplaren van een (enkel) door een elektrische motor aangedreven variant van de Mini in het verkeer gebracht. De bedoeling was zoveel mogelijk testkilometers af te malen, de technologie te verfijnen en betrouwbaarder te maken en tegelijk ook al het commerciële potentieel van zo’n autootje in te schatten. Kennis die zeker werd gebruikt voor de ontwikkeling en lancering van de elektrische BMW i3.

Een Mini en een Mini Cooper met drie deuren in het bijzonder koop je (vooral) voor het rijplezier, blijft daar bij zo’n elektrische variant nog iets van over?

Scherp sturen, vlotte wissels en de erbij horende glimlach, daar associëren we toch nog altijd de Mini en de Mini-driedeurs in het bijzonder mee. Dat karakter bewaren, was dan ook de opdracht van de grote Mini-baas voor de mensen die deze elektrische variant moesten ontwerpen. Er mochten geen compromissen worden gesloten, het soort lastenboek dat doorgaans alleen maar simpel is voor wie het samenstelt.

Het kartgevoel waar het merk zo trots op is, dat moest en zou bewaard blijven. Ondanks een onvermijdelijk hoger gewicht, zo zet de Cooper SE 145 kilo’s meer op de weegschaal dan een Cooper S met benzinemotor. Maar als zowat elk voordeel zijn spreekwoordelijke nadeel heeft, kan je natuurlijk ook vaak het omgekeerde zeggen. Precies het gewicht (en de plaatsing onder de vloer) van de batterij maakt dat de Mini een lager zwaartepunt heeft, zelfs al staat de auto 1,8 centimeter hoger op zijn wielen.

Dus het zit wel goed met de prestaties en dat rijplezier?

Wat het eerste betreft, je raast met deze Mini desgewenst in slechts 7,3 seconden naar de 100 km/u. Maar doe dat toch maar niet te vaak, als je voor het donker nog ergens wil geraken. Precies om de batterij niet te zwaar te belasten, is de topsnelheid dan ook beperkt tot 150 km/u. Maar dat mag hoogstens op enkele Duitse snelwegen nog frustreren.

Om de al vermelde extra kilo’s geen al te grote impact te laten hebben, is er een aangepaste en dus aparte afstelling van de vering en demping achteraan. De vooras is ook verstevigd, allemaal met de bedoeling de liefhebber van een klassieke Mini niet huilend (en te voet) naar huis te zien spurten als hij of zij voor het eerst een paar bochtjes aansnijdt met een elektrisch exemplaar.

Maar dat (spurten) hebben wij dus al zeker niet gedaan. De auto blijft, mede dankzij de directe besturing, bijzonder handelbaar en verschaft je zelfs nog altijd het gewenste rijplezier bij het betere bochtenwerk. Waarbij je bij het lossen van het gaspedaal zelfs een licht overstuur kan “uitlokken”. Een aan de 100% elektrische aandrijving en het altijd meteen beschikbare maximumkoppel aangepast tractieconstrolesysteem zorgt er ook voor dat de kracht zelden of zelfs nooit gripproblemen veroorzaakt.

Voor wie het nog nooit deed, is het dan niet moeilijk(er) om met een elektrische auto te rijden? En in het bijzonder met de elektrische Mini?

Helemaal niet. Je moet er sowieso al niet meer zelf mee schakelen, er staat ook geen koppelingspedaal in. Het is alleen wennen aan het remmen. Zoals met wel meer elektrische auto’s, kan je de auto desgewenst rijden met nog maar één pedaal. Dat voor het gas, want remmen kan hij dus zelf.

Bij het lossen van het gas begint immers meteen de recuperatie van de vertragingsenergie. En de mate waarin dat gebeurt, kan je deels zelf instellen. Met zelfs een positie waarin de auto helemaal tot stilstand komt zonder dat je nog op het rempedaal moet drukken. Klinkt gek? Misschien wel, maar het werkt én het zorgt voor wat extra energie voor de batterij.

Je moet je ook even verdiepen in de bediening van de vier rijprogramma’s en vooral leren wat ze voor je (kunnen) betekenen. Het gaat van Green voor een zo groot mogelijk rijbereik tot Sport voor de scherpste prestaties. En in dat laatste geval natuurlijk ook een regelmatiger bezoek aan je laadinstallatie.

Daarover gesproken, hoe lang duurt een – heu – laadsessie?

We kunnen ons niet herinneren ooit een tankbeurt te hebben gechronometreerd, maar meer dan enkele minuten duurt het te drinken geven van een benzine- of dieselmotor natuurlijk nooit. Bij het laden van de batterij van een elektrische auto gaat het onvermijdelijk altijd over uren.

Om het lithium-ionexemplaar via van de Mini thuis via een klassiek stopcontact weer op 100% van zijn capaciteit te krijgen, moet je allicht op meer dan een halve dag rekenen. De constructeur plakt er nog geen precies aantal uren op, dat moeten we dus zelf nog eens uitproberen.

Met een Wallbox met driefasige aansluiting van 11 kW duurt de “operatie” drieënhalf uur, met een snellader van 50 kWh is de batterij na slechts 35 minuten alweer voor 80% opgeladen. Maar van die laatste zijn er in ons land helaas nog niet echt veel. Al leert de Belgische en wellicht zelfs Europese praktijk ondertussen toch dat de meeste EV’s thuis of op het werk via een Wallbox worden opgeladen.

Dat is genoteerd, maar hoever raak je met een volledig opgeladen batterij?

Op het paspoort van de auto staat een rijbereik van minstens 235 kilometer, maar voor ons telt natuurlijk het “echte” verkeer en dus de praktijk. En dan gaat het om een kleine 200 kilometer, durven we na onze eerste kennismaking in Florida al voorspellen.

We zoefden met het autootje over een aantal grote avenues in en rond Miami en flaneerden over de boulevards langs de kust van Miami Beach, wat gezien het daar altijd drukke verkeer toch een vrij realistisch beeld geeft. Er zijn elektrische auto’s met veel grotere batterijen, of op zijn minst de mogelijkheid daarvoor te kiezen, en dus ook een grotere autonomie. Maar die jagen de prijs de hoogte in en zorgen ook voor een pak extra kilo’s. Vandaar dat eerder beperkte rijbereik van deze Electric. Niet omdat ze niet beter konden bij Mini, wel omdat ze het zo wilden.

De Mini-driedeurs is al geen ruime auto, hoeveel extra “schade” richt de batterij nog aan?

De valt heel goed mee. Beter nog, we hebben er nauwelijks iets over te vertellen. Je merkt in het interieur helemaal niet dat er een batterij onder steekt, terwijl ook de kofferinhoud met 211 tot 731 liter ongewijzigd blijft. En dus, toch als je die achterbank niet neerklapt, nog even krap is.

Mini’s zijn nooit echt goedkoop en elektrische auto’s zijn altijd duur, moeten we nu echt het ergste vrezen?

Awel, dat valt nog enigszins mee. 33.100 euro blijft natuurlijk veel geld voor een Mini, maar je krijgt er dan wel een al vrij uitgebreide uitrusting bij. Als je hetzelfde wil op een Cooper S met benzinemotor zit je bijna aan dezelfde prijs. En er zijn concurrenten, de Honda E om er maar eentje te noemen, die nog duurder zijn dan deze Mini.

We waren het bijna vergeten vragen, hoe herken je zo’n elektrische Mini?

Voor het niet eens meteen opvallende onderscheid met de modellen met een klassieke aandrijving zijn er niet veel meer dan de bumpers, het deels gesloten rooster en de velgen (16 duim, of 17 in optie). Plus nog wat logo’s en aanverwante versieringen. In het geel, maar je kan ook voor een minder opvallende kleur kiezen.

Eenzelfde verhaal voor het interieur, met de evengoed welbekende en zowel wat retro als hip aandoende look én de twee schermen: eentje recht voor de bestuurder en een tweede voor het infotainment in de middenconsole. Er zijn ook nog altijd die leuke tuimelschakelaars, waaronder eentje voor het starten van de motor. Je krijgt in deze Mini natuurlijk wel de nodige extra info over het energieverbruik, de staat van de batterij, enzovoort.

Wat is het AutoWereld-oordeel?

Dat de Mini Cooper SE rijdt zoals een Cooper S. Of toch zoals je van een Mini hoopt en ook verwacht, waarmee wel duidelijk zal zijn dat de openingszin van deze conclusie als een compliment is bedoeld. Welke aandrijving hij ook krijgt, de Brit met Duitse adoptieouders moest een pretautootje blijven. Zoniet kan je evengoed een Renault Zoe kopen, natuurlijk. Awel, dat nobele doel lijkt dus wel bereikt. Nu ja, dat is wel maar een eerste en dus voorlopige “conclusie”. In afwachting van een uitgebreidere test in eigen land.

 

In dit artikel : MINI, MINI Mini

Geschreven door op