Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Volvo XC40 Recharge (2020)

Eerste in Volvo's rij stond de XC40 niet, maar met de Recharge heeft nu ook hun compacte SUV plug-intechnologie. Wie het laatst lacht, het best lacht? AutoWereld doet de test.

50.730 €
  • Score redactie 0.00/20

Overzicht :

Wat is dit?

Ach, we zitten natuurlijk in spanning te wachten op Volvo’s eerste noemenswaardige EV, de XC40 Recharge Pure Electric. Of zijn debuut de planning later op het jaar nog haalt, nu dat vermaledijde coronavirus bedrijf en mens in quarantaine heeft gedreven, valt te betwijfelen. Maar er schuilt een zoethoudertje in deze XC40 Recharge (zonder achtervoegsel) die eerst T5 Twin Engine heette. Half stroom, half benzine biedt deze laadhybride al een voorproefje van hoe dat elektrische zoemen gaat voelen. Maar, zo weten we, wie het beste van twee werelden verzoent, krijgt vaak een compromis op zijn neus. Dus aantakken maar. En dat doen we met de volgende zaken in het achterhoofd:

  • Driecilinder op benzine
  • Batterijenpack van 10,7 kWh
  • Elektrische autonomie van 47 km (WLTP)
  • VAA-vriendelijke CO2-uitstoot
  • 0-100 km/u in 7,3 sec.
  • Opladen in drie uur
  • Voorwielaandrijving
  • Best prijzig

De concurrentie:

  • Een hybride Audi Q3 en Mercedes GLA zijn onderweg, voorlopig kan je enkel bij BMW terecht voor een X1 XDrive 25e(of X2). In voor iets anders? De vaak over het hoofd gekeken Lexus NX 300his weliswaar een zelfladende hybride, in prestige moet-ie allerminst onderdoen.

Testomstandigheden:

  • Ballingschap. Buiten een paar inloopdagen moesten we ons op ordonnantie van de regering limiteren tot ‘essentiële verplaatsingen’; van huis naar de supermarkt; van de supermarkt naar de dierenwinkel; van de oprit naar de voordeur en terug. Goed, veel gunstiger kan een perimeter niet worden voor een laadhybride.

Specificaties voertuig: 

  • Uitvoering: Momentum Pro
  • Kleur: Onyx Black
  • Banden: Pirelli Scorpion Winter, 235 50 R19 rondom
  • Opties: lichtmetalen velgen (600 euro), comfortzetels (1.210 euro), dakspoiler (400 euro), Intellisafe Pro Pack (1.560 euro), inductieladen (220 euro)

Leuke weetjes: 

  • Thomas Ingenlath, de man die de pen van de XC40 vasthield, is nu de ceo van Polestar, Volvo’s elektrische submerk.
  • Nog een pak duurder wordt de Recharge Pure Electric met enkel batterijen. Die moet 62.900 euro opbrengen. Opsteker: hij wordt in Gent gebouwd.

Een plug-in, ja, maar waaraan zie je dat?

Je moet het vooral vanbinnen zoeken. Op de instrumenteller werd de toerenteller vervangen door een energiemeter met een aparte band waarop de stroominbreng wordt weergegeven. Die dient vooral om je rechtervoet binnen het elektriciteitsveld te gidsen, voor zolang dat beschikbaar is. Voor de rest is dit het bekende interieur van de XC40, al moet gezegd dat de gebruikte recyclagematerialen deze Recharge symbolisch beter afgaan. Duurzaam en duurzamer, weet je wel.

Onderweg merk je het nog feller. De elektromotor gooit een overschotje van 82 paarden in de strijd, samen met een koppel van 160 newtonmeter. Dat levert een niet-onaardig totaalvermogen van 262 pk op, ofwel de krachtigste XC40 van de bende. Hij kan op een handvol paarden meer rekenen dan de klassieke T5 (247 pk), maar is minder snel en minder efficiënt aangedreven. Die laatste doet het immers met AWD, de Recharge is ondanks zijn krachtsurplus een voorwielaandrijver.

 

Wat is minder snel?

Een halve seconde. Officieel staat deze Recharge in 7,3 tellen aan 100 km/u, tegenover onze meetapparatuur moest hij nog eens een halve seconde toegeven. Nu heb je onderweg allerminst het gevoel dat je reserve tekortkomt. Het is met een vrolijke en gezwinde pas dat deze XC40 herneemt. Zo kan hij zich het linkerrijvak toe-eigenen zonder dat een of andere Duitse premiumberline met haast hem het snot uit de ogen rijdt. Nee, ondanks de rechtzetting van onze eigen chrono hadden we geen klachten over de spurts onderweg. Koppel, dat laat het nooit afweten.

Ligt eraan dat de mars wordt ingezet door een gerobotiseerde zevenbak met dubbele koppeling. De manuele bediening, een eerder vervelende links-rechtsbeweging, brengt weinig bij en ook de remfunctie via de B-stand mocht méér recup opleveren, maar op zich reageert deze bak spits en is hij luistergraag. Spitser dan de automaten die we van Volvo gewoon zijn.

Hoe snel tapt hij aan de stekker?

Netjes verdeeld over de bodem kan de XC40 rekenen op een batterij van 10,7 kWh. Die kan je in ruwweg 3 uur helemaal volladen aan een huiselijk stopcontact. Als je de optionele 3,5 kW Type 2-lader hebt besteld. In onze eigen garage moesten we op een uurtje langer rekenen. Maar omdat je doorgaans ’s nachts de draad aantakt, maakt dat op zich weinig uit. Even vooraf nadenken of je zo’n snellere lader wel nodig hebt.

Eens het batterijsymbooltje helemaal volgelopen ben je klaar voor een bereik van net geen 50 kilometer op louter stroom. In theorie. In werkelijkheid - nu bracht maart nog een flinke koudeprik mee - ligt dat bereik een dikke tien kilometer lager. In deze uitzonderlijke quarantainetijden bleek dat keer op keer genoeg om volledig uitstootvrij, onder de stand Pure, boodschappen te gaan doen. Dat is nog eens 41 g/km CO2-vriendelijker dan de officiële norm. Tja, rond de kerktoren hossen, het ligt deze Recharge nu eenmaal uitzonderlijk goed.

Maar da’s kortzichtig, vaak moet je natuurlijk tig malen verder. Dan ben je best af met de rijmodus Hybrid, waarin de XC40 vanzelf kiest wanneer hij zijn opslagje stroom inzet. Oordeelkundig maakt hij dan verbruiksgemiddeldes tussen 6 à 7 liter mogelijk, snelwegtrajecten inbegrepen.

Goed om weten nog is dat de batterij geen extra kofferruimte inpalmt.

 

Zoemen maar.

Mja, passeer de kickdown en het zoemen ruimt onmiddellijk plaats voor een wel héél specifieke ronk. Is dat de vrolijke tor van een driecilinder? Inderdaad. Hij is 1,5 liter groot (net als bij de X1 25e, al heeft die vierwielaandrijving), maar het moet gezegd dat hij zich ondanks zijn kleinere gestalte prima van zijn taak kwijt. Al boet je altijd wat aan glorie in bij dit soort downsizing.

De charme van de XC40 zit echter in zijn chassis. Dat stelt zich bijzonder communicatief op, terwijl de passieve dempers raad weten met oneffenheden alsook het extra gewicht van de batterijen. De XC40 rijdt zo smeuïg dat je zijn flauwe stuurbekrachtiging en toch nadrukkelijke koetswerkrol met de mantel der liefde bedekt. De soms naar grip grabbelende voorbanden zijn een minder flatteus trekje. We vergeven het. Het waren in dit geval nog winterbanden.

Genade kunnen we echter niet opbrengen voor die rammelende geluiden van de voorophanging over richels. Dat strookt niet met het prestige dat Volvo zoekt, noch met het prijskaartje dat aan 47.880 euro start.

Best veel geld.

De Momentum Pro uit deze test is ondertussen met de noorderzon verdwenen, omdat Volvo het gamma heeft herschikt. Onder de nieuwe naam Recharge zijn enkel de topuitvoeringen Inscription en R-Design overgebleven. De startprijzen liggen dus hoog. Maar er blijft desalniettemin een dienblad met enkele opties over, al zitten daar geen levensnoodzakelijke zaken tussen. 

Wat nu ook weer niet wil zeggen dat de Recharge bepakt en gezakt de showroom verlaat. Typisch voor Volvo dat er een en ander in packs zit weggestopt, waardoor het prijskaartje finaal snel tegen 60.000 euro aanschurkt. Voor 4,4 meter SUV? Slik.

Wat is het AutoWereld-oordeel?

We blijven een boontje hebben voor de XC40 en daar verandert deze Twin Engine - euh, sorry, Recharge - weinig aan. Perfect is hij niet, maar in zijn rijgedrag steekt een aanstekelijke mojo. Dat was ons bekend, we zijn alvast opgetogen dat het batterijenpack er door zijn gewicht geen kipkap van maakte. 

Dat zijn functionaliteit behouden, verdient lof en wie hem hondstrouw aan de stekker hangt, zal er bemoedigende verbruiksresultaten mee halen. Vergoelijkt dat de best fikse meerkost? Enigszins, maar niet helemaal. Door de gunstige CO2-uitstoot (onder de kaap van 50 g/km) betalen particulieren echter geen euro aan belastingen. Niks. Nada. Da’s pas lachen.

 
 

In dit artikel : Volvo, Volvo XC40

Journalist AutoGids/ AutoWereld