Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

>> Ontdek gratis wat de huidige waarde van uw auto is

>> Ontdek gratis wat de huidige waarde van uw auto is

Schatten

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / DS 9 E-Tense 225 (2021)

De terugkeer van de Grande Routière? Of is de DS 9 gewoon een iets langere Peugeot 508? AutoWereld doet de test met de plug-inhybride E-Tense 225.

54.990 €
  • Score redactie NB

Overzicht :

Wat is dit?

De feitelijke reïncarnatie van wijlen de DS. Of zo zien wij het toch. Bij DS – het merk – zijn ze wat omzichtiger. Daar zien ze deze 9 als een alternatief voor de gevestigde waarden. Lees: dit ding wil de consument plezieren die eens iets ‘anders’ wil. Ze zijn bij Lexus en Jaguar dan ook gewaarschuwd.

Om die chauffeurs achter het stuur van een DS 9 te krijgen, zetten de Fransen vol in op:

  • Hybride aandrijving. Alle DS 9’s komen met minstens één bijkomende elektromotor.
  • Ongeacht waar je dan zit. Dixit DS is de passagier achterin gelijkwaardig aan de bestuurder. En verdient die bijgevolg dezelfde luxe
  • Met een wielbasis van 2,9 meter kan je je tengels quasi overal in deze berline strekken.
  • Voor de som van een basis 520d/E 220 d/A6 40 TDI koop je bij DS een rijkelijk uitgeruste plug-inhybride.

De concurrentie

Ze zijn hier net eigenlijk al vernoemd, al geven ze bij DS grif toe dat dat echelon misschien wel iets te hoog is gegrepen. Veiligheidshalve vernoemen de Fransen dan ook de 3 Reeks, C-Klasse en A4 – deze keer wel als hybride - in dezelfde adem. Zoals eveneens al gezegd, doen eveneens Lexus – met de ES – en Jaguar – de XF – er goed aan af en toe eens in de achteruitkijkspiegel te kijken. Ook Volvo en zijn S60/S90 lijken ons gefundenes Fressen voor deze DS 9.

Testomstandigheden

We krinkelden en winkelden langs het Scheldeland. Met een rugwind van een beaufort of 8.

Leuk weetje

DS is aan een relance bezig in China. Daarvoor heb je nodig: een sedan (check) met veel plek achterin (check) die liefst ook daar wordt gebouwd. En check. De DS 9 rolt dus in Shenzhen van de band. Aangekomen in Europa echter, wordt een deel van die productie op stage gestuurd naar de Franse Performance-afdeling van het merk waar de basis-DS 9 bijgetuned worden tot de 360 pk sterke 4x4 van de familie.

Mogen we voorzicht opmerken dat het design nogal, euh, speciaal is?

Dat mag je zeker. Naar goede gewoonte gaan we ons niet uitspreken over de geslaagdheid ervan – jullie moeten zelf maar een esthetisch oordeel vellen. Maar main stream is het geenszins. Nu, bij DS zeggen ze zelf dat ze merken dat de orderboeken vooral worden gevuld door zelfstandigen met een eerder creatieve roeping (denk architecten, fotografen, webdesigners, …). Die zullen dus allicht wel gecharmeerd zijn door het karakter dat spreekt uit de looks.

Er zijn ook wel stilistische knipogen die iedereen zullen bekoren. De gigantische verchroomde strip met guilloche-motief (geen nood, we hebben Wikipedia ook moeten vragen wat dat in godsnaam mag wezen)op de motorkap bijvoorbeeld. Of de achteraan in het dak ingewerkte richtingaanwijzers. Die laatste herinneren aan de DS van weleer, waarmee de link met dé Franse routière bij uitstek ineens bijzonder tastbaar wordt.

En hoe zit het binnenin?

Daar is DS 9 al wat conventioneler, wat niet wil zeggen dat er helemaal niet buiten de lijnen zou worden gekleurd. Zoals al gezegd, worden de achterbankzitters met evenveel egards ontvangen als de bestuurder en zijn bijzit. Praktisch vertaald zich dat niet alleen in de gigantische beenruimte, maar evenzeer in de masserende, te verwarmen én te ventileren tweede zitrij. Of toch de uiterste plekken van die achterbank. Vreemd genoeg valt de hellingshoek van de achterbank niet te verstellen. Wat je toch zou verwachten als je je een toegang probeert te forceren naar het limowezen. Maar goed, je zit er bijzonder comfortabel – net zoals in de kuipen vooraan trouwens – dus veel bijstelling heb je in deze eigenlijk niet nodig.

Ook de afwerking is helemaal top. Het is te zeggen, toch tot op zekere hoogte. De zachte bekledingsmaterialen waar de meeste panelen in gewrapt zitten, gaan onderaan meestal over in harde plastics. Gezien ook de Duitse Drie zich daar tegenwoordig aan bezondigen, gaan we daar in deze allerminst een punt van maken.

Dat doen we wel wat het infotainment betreft. Want ze moeten ons bij DS toch eens uitleggen hoe je denkt een BMW-rijder uit zijn 5 Reeks te krijgen met een navigatiesysteem dat trager opstart dan de prehistorische koffiezet van onze grootmoe? En dan zwijgen we nog over de compleet gedateerde layout van het ding, het gebrek aan functionaliteiten (ook al is die randsoftware niet altijd even handig) of de weinig intuïtieve indeling (wat wel enigszins rechtgezet wordt door de shortcuts onder het 12 duim grote aanraakscherm).

En qua rijgedrag? Hoogstaand comfort nemen we aan?

Assumption is the mother of all fuck ups. Wat in deze nog maar eens is bewezen. We zijn inderdaad met diezelfde veronderstelling achter het stuur gekropen om er enigszins gedesillusioneerd terug van achter te komen. De DS 9 is dus niet het rijdende tapijt geworden dat we er van verwacht hadden. Meer nog, naar we vermoeden, rijdt een DS 7 zelfs behaaglijker. Begrijp ons niet verkeerd, we willen zeker niet gezegd hebben dat de berline oncomfortabel zou zijn. Verre van zelfs.

Maar het is nu ook niet dat elke oneffenheid vlak wordt gestreken. Nochtans werden daar wel de nodige wapens toe voorzien. De van de DS 7 overgenomen DS Active Scan Suspension is daar het speerpunt van. Een camera achter de voorruit geeft elke 150 milliseconden de nodige asfaltinfo door aan vier sensoren en drie snelheidsmeters zodat die de actieve dempers aan kunnen passen aan wat volgt.

Nu zijn er twee issues met die elektronische gids. Ten eerste werkt die alleen als je de Comfort-afstelling van het Drive Mode hebt geselecteerd (anders werken de dempers volgens een vast algoritme). Een afstelling die je trouwens telkens opnieuw dient te selecteren gezien de DS 9 altijd opstart in Electric.En ten tweede, zelfs op biljartvlak asfalt kreeg de software het nerveus getril van de MacPhersons voor- en multilink achter niet volledig weggefilterd. Ook de joekels van 19-duimers (maatje 235/45) doen er weinig goed aan. Bezin dus eer je die upgradet naar de optionele 20-duimers.

DS heeft dan ook – naar onze mening –een reuzenkans laten liggen om een écht statement te maken (en in die hoedanigheid ook zijn plek op te eisen). Want hoe goed hadden Citroëns hydraulische kussens hier wel niet gezeten!

De DS 9 komt er louter als plug-inhybride. Hebben de Fransen daar ook een kans laten liggen?

Goh, ja en nee. Met een EV maak je wel een zeker statement, wat het imago van deze sedan absoluut goed had gedaan. Alleen komt die merknotoriteit met een budgetlimiet, een prijs die kopers bereid zijn te betalen voor de uitstraling die het logo hen bezorgd. Gezien het DS-embleem vrij nieuw is, heeft het nog niet hetzelfde tegengewicht als pakweg een ster uit Stuttgart. Bijgevolg lijkt het ons in die context bijzonder moeilijk een kostelijke volelektrische DS 9 te slijten.

We kunnen dus best leven met het hybridecompromis. Een knoop die ze waarschijnlijk ook in Parijs vrij snel zullen doorgehakt hebben. Zowel de E-Tense 225 als de E-Tense 360 4X4 – de twee aandrijvingsopties waaruit je kan kiezen – bestaan immers al. Zowel bij PSA als bij DS zelf trouwens. Verwantschap die maakt dat we eigenlijk op voorhand al min of meer wisten waaraan we ons konden verwachten. Voor alle duidelijkheid: dat was een leuk vooruitzicht.

We hebben in deze voornamelijk gereden met de louter op de voorwielen aangedreven plug-in, de E-Tense 225 die zijn 180 pk en 300 Nm sterke 1,6 liter-turbobenzine ziet bijgestaan worden door 110 pk en 320 Nm sterke elektromotor. Gecombineerd geeft dat dus 225 pk en 360 Nm, wat genoeg stuwkracht levert om de DS 9 in 8,3 seconden af te zetten aan 100 km/u. Qua rijbereik gokt de WLTP op een elektrische radius van 48 kilometer, al was de 11,9 kWh aan batterijcapaciteit bij ons een dikke 10 kilometer eerder al volledig opgesoupeerd. Mits je wallbox performant genoeg is – de interne lader is ook nu 7,4 kW sterk – heb je wel maar een kleine twee uur nodig om die weer af te toppen.

Mag het iets meer zijn, dan heeft DS dus ook nog een versie met twee motoren – waarbij de achterste synchrone elektromolen nog eens bijkomend 113 pk en 166 Nm levert. Gezamenlijk is dat goed voor 360 pk en 520 Nm. En vierwielaandrijving. Onze ervaring met die laatste DS 9-variant zijn bijzonder kort en bovendien bleek de testwagen geleend van de ontwikkelingsafdeling (het was dus een prototype) waardoor we enigszins voorzichtig zijn met eventuele conclusies.

Nu, dat de sterkste ook vinniger is en - door zijn bijkomende aandrijving van de achterwielen – ook stabieler, daarvoor hebben we geen productiemodel nodig. Dat de E-Tense 360 4X4 ook comfortabeler leek te rijden, willen we daarentegen wel nog eens verifiëren.

Baart de DS 9 ook financieel zorgen?

Met een vanafprijs van 54.990 euro kan je deze berline bezwaarlijk goedkoop noemen. Zoals al gezegd, krijg je voor dat geld wel een hoop uitrusting in ruil waar je bij andere premiummerken vaak dieper voor in de buidel moet tasten. Wat niet wil zeggen dat je dan meteen rond rijdt met de auto die wij hebben mogen testen. De masserende comfortzetels achteraan, de tot 3,96 mm gelaagde ramen, de Focal Electra-geluidsinstallatie, het vraagt allemaal om een opleg. Surplussen die het kostenplaatje wel naar sferen hijsen waar deze DS 9 enigszins boven zijn gewicht bokst.

Wat is het AutoWereld-oordeel?

De DS 9 heeft niet helemaal weten brengen wat we ervan verwacht hadden. Voornamelijk omdat de Fransen zelf niet goed aangeven wat deze berline nu exact wil vertegenwoordigen. Hij mist immers de sportieve panache die je bijvoorbeeld bij Peugeot wel vindt, terwijl de sedan evenmin imponeert met het ophangingscomfort van de laatste lichting Citroëns. Er is afdoende luxe, maar foutloos is die niet, het design heeft karakter, al zal het allicht niet ieders meug zijn en prijsmatig doe je een goede deal, zolang je je echter tevreden kan stellen met de instapaankleding.

Kortom, Grande Routière lijkt ons een brug te ver. Maar dat het een fijn en bijzonder ruim plug-in-alternatief is voor de gevestigde waarden, die pluim mogen ze bij DS dan weer wel op de hoed steken.

In dit artikel : DS, DS DS 9

Journalist AutoGids/AutoWereld