Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Jeep Wrangler 2.2 CRD (2018)

Tradities in ere houden zonder ze te laten verstenen. Dat is de nieuwe Wrangler die ploeterend door de modder moderne infotainment en meer ombouwgemak verwelkomt.

Prijs
NB
  • Score redactie NB

Overzicht :

Traceer zijn wortels en de Wrangler gaat terug tot 1941. Voor Jeep is het dan ook een rolmodel, zoals de 911 dat is voor Porsche of de Golf voor Volkswagen. Generatiewissels van deze soort moeten dan ook met de nodige omzichtigheid worden aangepakt. Je wil de legende moderniseren, niet kapotontwikkelen. De Wrangler is immers een van die terreinwagens waarvoor fans een grotendeels irrationele liefde koesteren. En die fans kan je maar beter in je kamp houden. Geen wonder dat de modelwissel hierop is uitgedraaid:

  • Afneembare deur- en dakpanelen (nog steeds)
  • Starre as voor en achter (nog steeds)
  • Neerklapbare voorruit (nog steeds)
  • Startknop en aanraakscherm
  • Lichtjes gegroeid in alle richtingen
  • Twee vierwielaandrijvingen
  • Italiaanse motoren

Zoek de zeven verschillen.

Vernieuwen zonder het iconische plaatje te verkrachten, luidt het adagium. De neus bovenaan is lichtjes afgetopt, voor een beter stroomlijn, en de koets is in alle richtingen gegroeid (met mondjesmaat zodat hij netjes in offroadsporen blijft), maar dat merk je amper omdat je blik wordt vastgehouden door die legendarische radiatorgrille, dat blokhutdesign en die kikkerogen van koplampen waarachter nu led-lampjes schuilen. Zelfs de generatie voor wie WOII stilaan niet meer dan een schoolles is geworden, weet: dit is de nazaat van de Willys Jeeps die in grote getale op Normandië werden gelost op D-day.


De inspiratie van het opgepoetste design komt echter van de CJ5, ofwel de Wrangler die tussen 1954 en 1987 werd gebouwd. Een van de populairdere reeksen. Voor het visuele bruggetje zorgen de buitenste spijlen van het radiatorrooster die lichtjes door de koplampen worden ingedrukt. Let ook op de samengeknepen achterlichtdoosjes die niet in het koetswerk werden verwerkt, maar erop hangen. Cool. Dat dit een voorspelbare verschijning is, neemt niet weg dat we deze als een van de mooiere uit de chronologie van het model wegzetten.


Zijn militaire roeping maakte er ook een bouwdoos van.

Het lijkt wel LEGO. Of een voertuigkundige striptease. De aluminium deuren en het dak kan je er stuk voor stuk afhalen, zij het dat Jeep de procedure aardig heeft versimpeld. Zo staat er op de deurscharnieren ‘Torx 50’ gemarkeerd. Weet je meteen naar welke schroevendraaier je moet grijpen. De designafdeling heeft zich trouwens geamuseerd met een hele reeks van die snuggere vondstjes. Een printje van de originele Willys tatoeëert de velgen, aan de binnenkant van de kofferklep hangt een aluminium plaatje met - o, nostalgie - prenten van de offroadparameters, de tekening op de rubberen vloermatten ziet eruit als een hoogtekaart, de inlegmatjes van de opbergvakken dragen camouflage en ga zo maar door.


De prijs voor het leukste gadget gaat naar de neerklapbare voorruit. Ooit een militaire eis, zodat het voertuig ook nog eens ontdaan van banden, netjes in een kist schoof voor efficiënt luchttransport naar oorlogsgebieden, is het nu eerder een productieknelpunt. Maar Jeep houdt eraan vast. Omdat het fun is, omdat het je tijdens het offroaden pal in de natuurelementen plaatst (‘Als een quad’, dixit Jeep), omdat het een usp van de Wrangler is.


Offroaden is aannemelijkerwijze nog altijd zijn tweede natuur?

Eerder zijn lieve leven. Zeker in het geval van de Rubicon die bovenop het basismodel Sport en de wat luxueuzere Sahara in dit gamma voor Chuck Norris speelt. Alle Wranglers hebben twee starre assen, een transferbak, zowel een automatisch als een parttime 4x4 (50:50) en verbeterde offroadparameters.
Jeep wil ons echter doen geloven dat de Wrangler nu ook aan stadsmensen appelleert, vanwege een aanraakscherm met daarachter bluetooth, Apple CarPlay... een rist rijhulpsystemen, zoals blindehoeksensoren of waarschuwing voor achterop kruisend verkeer en noem maar op - om nog maar te zwijgen over het gestegen rijcomfort -, maar dat is eigenlijk off topic. Dit ding wil modder vreten en de natuur bedwingen.


En dan applaudiseren we voor de volstrekte afwezigheid van elektronische terreinprogramma’s. Op de doornatte bergpiste in het Oostenrijkse bos die Jeep voor ons had geopend, berusten we op klassieke mechaniek. Dat doet deugd. Tijdens de glibberige hellingen kunnen we rekenen op de kortere verhoudingen van de transferbak, tijdens de klauterpartijtje over rotstapijten schakelen we de achterste sper in.

Grommend op de achtergrond, als een grizzlybeer, hijst de Wrangler zich omhoog. Hou het momentum erin en deze Amerikaanse terreinbak wroet zich onverzettelijk door de sporen, de putten en over de gladde keien. Enig ongemak blijft uit. Soepel en vloeiend - op zijn ukkie eigenlijk - ondergaat de Wrangler de natuurlijke obstakels die het bos hem voor de wielen gooit. Daarbij valt vooral op hoezeer de achttrapsautomaat zich netjes schikt naar de uit Italië afkomstige 2,2 liter-diesel. Een stiller en verfijnder combo dan voordien. En zelfs in zijn korte verhoudingen begint de automaat niet te bokken.

Maar de ene Wrangler is de andere niet?

De Rubicon krijgt zijn eigen versterkte assen (Dana 44), langere veerwegen en een specifieke vierwielaandrijving (met een nog lagere gearing van de veldversnellingen afkoppelbare stabilisatorstang vooraan en naast een sper achter ook eentje vooraan). Velduitrusting waarmee je naar de oorlog kan, zeg maar. Meerprijs? 6.700 euro tegenover de Sport. Is hij dat waard? Goh, het is moeilijk de Rubicon niet in een favorietenrol te steken. Het is de Wrangler ten voeten uit.

En als er asfalt onder de wielen schuift?

De al eerder vermelde vaststelling: je voelt nog altijd dat je stoel op een robuust ladderchassis staat gevezen, maar in vergelijking met zijn voorganger rijdt de Wrangler beduidend comfortabeler en stiller. De vijfdeursversie Unlimited voegt zich het best naar de noden van een pendelaar, met de korte wielbasis is het bochtengedrag wat nerveuzer, zeker als je de transmissiehendel in 2H hebt staan en de 200 paarden en het 450 newtonmeter dikke koppel van de diesel alleen op de achteras terechtkomen. Je spurt in minder dan 10 seconden naar 100 km/u. Redelijk genoeg.

Cruisend over dat asfalt stellen we vast dat Jeep binnenin eindelijk komaf heeft gemaakt met de goedkope afwerking van de voorganger. Niet dat er nu overal hoogwaardige materialen worden ingezet, maar er kan al eens een plakje echt metaal vanaf, terwijl de knoppen degelijk aanvoelen. Het gaat nog altijd om een boordplank in de zuivere zin van het woord, maar ze ziet er al een pak minder speelgoed uit.

Het aanraakscherm is 7 duim gebruikt, draait op Jeeps niet onaardige UConnect-systeem en heeft een speciaal menu dat de hoeken voor het terrein afficheert. Je had het al kunnen raden, maar de vloer kan je na een partijtje worstelen met de modder uitspuiten met een waterlans.

Wat is de AutoWereld-conclusie?

Het worden andere tijden en dan is het dubbel zo leuk dat bepaalde merken halsstarrig blijven vasthouden aan recepten uit grootmoeders tijd. De onoverwinnelijkheid zoekende Wrangler blijft nochtans niet blind voor de eisen van de moderne bestuurder, dankzij genoeg connectiviteit, meer rijcomfort en een veel groter gebruiksgemak. Ook in deze generatie is het de Jeep der Jeeps gebleven die zijn gabbers in de G-Klasse en de voormalige Defender vindt. Heb je niet het geld voor die peperdure Mercedes, zoek niet verder. Vanaf 45.500 euro rij je er eentje de showroom van de dealer buiten. Desalniettemin is dit geen auto die voor iedereen is weggelegd. Zoals we al zeiden, de liefde moet een beetje irrationeel zijn. Maar dat was net Jeeps bedoeling, niet?

In dit artikel : Jeep, Jeep Wrangler

Geschreven door op