Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Ontdek al onze nieuwe ‘AutoSalon’ producten en abonnementen !

Ontdek al onze nieuwe ‘AutoSalon’ producten en abonnementen !

Ontdek

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Maserati Levante Diesel (2016)

Eindelijk krijgen de sportieve luxe-SUV’s tegenwind vanuit Italië. Hoeveel schrik moeten de Porsche Cayenne, Range Rover Sport, BMW X6 en Mercedes GLE Coupé hebben van de Maserati Levante? AutoWereld kroop in de cockpit van de Diesel.

75.390 €
  • Score redactie 16.00/20

Overzicht :

Omdat winsten verschuiven storten de automerken zich collectief op de SUV, ook nichemerken als Maserati vanwege het overambitieuze groeiplan dat ze moeten verwezenlijken. Na liefst 13 jaar opwarming staat de Levante eindelijk in de showrooms, laat ons zeggen de eerste Italiaanse cross-over uit de supercar triangle. Zoals het Maserati betaamt is hij bijzonder lang en mikt hij op de atletische jongens uit zijn klasse. Dat hij gretig uit de stukkendoos van de Ghibli graait, mag niet overschaduwen dat de Levante toch een handvol primeurs uit zijn mouw schudt, zoals:      

  • Eerste Maserati met luchtvering rondom.
  • Eerste Maserati met torque vectoring.
  • Eerste Maserati met actieve cruisecontrol.
  • Eerste Maserati met het opgefriste infotainment.

13 jaar, dat brengt ons terug naar de concept Kubang op het salon van Detroit?

Er is inderdaad flink wat water naar de Middellandse Zee gegutst, alvorens deze Levante werd geboren. Het idee, gevoed door de verovering van de Amerikaanse markt, circuleerde al lang in Modena, maar kwam pas in een stroomversnelling terecht toen Chrysler en Jeep de autogroep in 2009 vervoegden. Oorspronkelijk zou de Grand Cherokee de blauwdrukken aanleveren en Maserati heeft ook vergaand getest met zulke prototypes. Zo stak er onder de tweede Kubang-concept uit 2011, die finaal de stijl van de Levante bepaalde, dat Jeep-platform. Daarna keerde grote baas Sergio Marchionne de beslissing pardoes om en proclameerde dat hij een SUV uit een Italiaans bad wou – ook de naam Kubang verdween, de Javaanse wind werd een Mediterrane: Levante. Hoe het ook zij, het heeft de gang van zaken niet bespoedigd, vandaar dat Maserati eerder laat dan vroeg zijn Porsche Cayenne-rivaal in de toonzalen staat op te blinken.

De Levante staat nu op het Ghibli-platform en kreeg een bijna identieke wielbasis. Onder de motorkap huizen, voor zowel diesel als benzine, dezelfde 3 liter-zescilinders. Naar aloude Maserati-traditie is de Levante een lange knaap, net zoals de Quattroporte eerder met de lange versie van de Mercedes S wedijvert en de GranCabrio een van de grootste cabrio’s op de markt is. Uit zijn vloeiende tekening zou je niet meteen afleiden dat de Levante meer dan 5 meter parkeerruimte vraagt, waarmee hij zelfs een Volvo XC90 overtreft. Zonder dat hij daarom hoogpraktisch is. De tildrempel ligt hoog en de vorm van de koffer is niet zo stapelvriendelijk. De beenruimte op de achterbank is dan weer oké, terwijl het hoofd zelfs veel meer ruimte krijgt dan die glooiende daklijn doet veronderstellen.

Stilistisch mikt de Levante ook allerminst op hout hakkende offroaders. Elegantie hield nog steeds het potlood vast, alleen is de subtiliteit met haar en huid verslonden door die wijde muil van het radiatorrooster (met actieve grille voor een betere luchtgeleiding). Door de hellende hoek van de kofferruit is het zicht achterwaarts niet optimaal.

Binnenin lijkt het dan weer meubelbeurs in Milaan.

Zeker, en de aanpak vergast op een gevoel van welbehagen. Opvallend is de toegenomen verfijning sinds de Ghibli die we twee jaar geleden testreden. Het leder, de houtpanelen, de chromen biesjes, de fijntjes ingewerkte luidsprekers tot de zit van de stoelen, we kunnen de kritiek uit het verleden definitief begraven. Fan van dat iets te banale stuur zullen we wel nooit worden en ook de versnellingsjoystick had wat meer designzorg verdiend. Maar hij klikt nu wel gedwee in de gewenste stand in plaats van ongecontroleerd heen en weer te hinken tussen P, N, R en D. Maserati is niet bij de pakken blijven zitten, zoveel maakt de Levante wel duidelijk.

De glasheldere resolutie van het scherm en de aangename respons van het aanraakscherm, klare getuigen van een infotainmentupdate, nopen ons tot dezelfde conclusie. De kaarten vertonen meer detail en kleur, de iconen kan je met een swipe van de vinger naar je eigen rangorde schikken en er is uiteraard ook Carplay, Android-auto en aha-radio. We konden de Levante alleen maar een www-aversie aanwrijven, omdat er geen internet te bespeuren viel. Ergonomisch heeft Maserati zijn knoppen naast het scherm vervangen door een dubbele draaiknop op de middentunnel, met de bovenste ring voor het volume en de onderste voor het navigeren. Lijkt gemaakt voor misverstanden, onderweg kroop het nagenoeg meteen in de vingers.

Rijdt de Levante ook als een opgekrikte Ghibli?

Ja en neen. Een aardig deel van de gewaarwording onderweg is uitwisselbaar, maar de Levante gaat prat op zijn eigen karakter. Want als eerste Maserati staat hij op vier luchtbalgen, weliswaar nog steeds geholpen door de semi-actieve Skyhook-demping om het geheel, volgens de inborst van het merk, sportief te schragen. Die luchtvering zit de Levante als gegoten, zonder er een sloep van te maken. Bovendien ligt het zwaartepunt van de auto lager dan bij zijn concurrenten, betrekt het standaard-4x4 ook de voorbanden van dit anders achterwielaangedreven platform in het spel en introduceert Maserati torque vectoring via de remmen. De Levante gaat door de bochten alsof hij aan het wegdek is gelijmd.

Feedback is er ook in gulle dosissen, omdat Maserati tot nader order blijft zweren bij een hydraulische bekrachtiging - vandaar ook de reden dat de actieve cruisecontrol geen stuurcorrecties geeft. Helaas weegt de stuurafstelling te zwaar rond het rustpunt voor onze smaak.

Het zaakje aanscherpen doe je trouwens via de sportknop die in zijn eerste stand de aandrijving, achttrapasautomaat en besturing opschudt en in zijn tweede de Skyhook verstijft. Nu, de basisbalans draagt eigenlijk al een meer dan gezonde portie toewijding en focus in zich.

En het mag ook vooruitgaan. Tijdens onze metingen zette de V6-diesel ons in zeven ronde seconden af aan 100 km/u. Er zit heel weinig vertraging op de gasrespons. Lok alle 275 paarden uit hun stal en de Levante stormt harder vooruit dan je een tot diesel veroordeelde cross-over zou nageven. Blijft wel het onbehouwen karakter van het blok, dat nu overigens via een AdBlue-kuur aan de Euro 6-norm beantwoordt. Tijdens elke start-stop schudt het zich rillend in gang. Storend, helaas. Op dreef is het geluid ervan wel onderhoudend, voor zover een korzelige grombaard, alias diesel, bezwerend kan beuzelen. Drinken beviel hem dan weer iets té veel: na de test sloten we af met een gemiddelde van 9,6 liter per 100 kilometer. Toch stevig.

Volgens Maserati is de Levante geen kneus als je het asfalt voor een boswegel wisselt. Helaas hebben we niet de mogelijkheid tot terrreinritten gehad. Het principe van variabele vierwielaandrijving is natuurlijk eerder berekend op asfaltritten dan bergbeklimmingen, dat staat sowieso buiten kijf. 

Wat is de AutoWereld-conclusie?

Een Maserati onder de SUV's. Eerlijk? Ja, die verdient toch zijn plek in het Knokse avondlicht, ondanks het reeds riante pak luxe-cross-overs in de showrooms. Tussen al dat Duitse en Britse geweld zat evenwel nog geen Italiaanse gezant en Italianen hebben zo hun eigen visie op auto's. Die Latijnse charme vind je vooral teurg in de aanpak, zoals de lengte van de Levante, de artisanale aankleding en de masculiene buitenstijl met toch nog vrouwelijke rondingen. Het leuke is dat de Levante veel van de pijnpunten van de Ghibli heeft weggewerkt, en de keuze voor luchtvering was zeker een zalvende. Rest nog de brute natuur van de diesel en zijn drankzucht, alsook een paar tekortkomingen in de verfijning van het rijgedrag die beter zouden moeten stroken met etiket premium.

In dit artikel : Maserati, Maserati Levante

Geschreven door op