Zich aanmelden

Met Facebook aanmelden

of

Uw informatie is niet correct.

Ik meld me aan Wachtwoord vergeten?
Er is geen Facebook-account verbonden aan de website, schrijf u in.

Wachtwoord vergeten?

×
Mijn wachtwoord opnieuw instellen
Je ontvangt een e-mail voor het instellen van een nieuw wachtwoord.
Geen account gekoppeld aan dit e-mailadres

Nog geen account?
SCHRIJF JE GRATIS IN.

Inschrijven nieuwsbrief
Menu

En/Of

En/Of

Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren.

Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0

Bent u zeker dat u uw selectie van voertuigen wilt verwijderen ?

Bevestigen Annuleren

Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken

Eerste test / Volvo XC90 D4 FWD (2016)

Het zit diep ingebakken in ons automobiele perceptie: een grote SUV put zijn zelfrespect uit vierwielaandrijving en een krachtige zes-of achtcilinder. En daar komt Volvo dan met een XC90 die het met voorwielaandrijving en een basisviercilinder moet rooien. Een muizenhart in een olifant op lemen voeten?

Prijs
NB
  • Score redactie NC

Overzicht :

Nu goed, dat van die viercilinders daar zijn ze in Göteborg allang klaar mee. Hoger, dikker en meer bieden de Zweden in geen model nog aan, maar het blijft wel tekenend in het geval van deze XC90. Kon je die in zijn eerste generatie nog met een achtcilinder, een gezamenlijk project met Yamaha, krijgen, dan houdt de huidige editie het met één cilinderbank minder helemaal voor bekeken. Van deze D4 in test schiet ook maar één aangedreven as meer over. Dan krijg je dit:

  • Met 52.350 euro is dit de goedkoopste XC90.
  • Accelereren van 0 naar 100 duurt 9,2 seconden.
  • Geen CO2-voordeel naast AWD.
  • Biturbodiesel van 190 pk.
  • Een gedaald trekgewicht tot 1,8 ton.

De hamvraag is natuurlijk of er onderweg nog genoeg punch overblijft?

Sta ons toe er zelf ook enigszins verbaasd over te zijn. De XC90 houdt zich mooi staande. Niet alleen is hij in staat om de officiële fabrieksopgave tijdens de spurt naar 100 km/u te evenaren, hij voelt ook pips aan. Roep hem op het schavotje wanneer je het voortkabbelen beu bent en de achttrapsautomaat begint onverwijld newtonmeters te voeden aan de vooras, waarna het vlaggenschip uit Göteborg onderhoudend vaart verzamelt.

Niet zozeer de 190 paarden redden de meubelen, wel de newtonmeterpiek op 1.750 toeren. Tegenwoordig ligt dat vaak lager - bij Mercedes’ jongste editie van de 2 liter zelfs al op 1.400 opm (!) -, maar zijn vlotheid haalt de basis-XC90 uit de 400 newtonmeter die hij aan zijn twee turbo’s overhoudt. Dat is een ronduit vet cijfer (zonder records te breken: de Mondeo 2.0 TDCi haalt bijvoorbeeld 450 Nm) dat verklaart waarom de Volvo zich toch in zijn sas voelt tijdens het hernemen. Inertievrees is dus ongegrond.

Evenals de vrees om terug in het scenario van de wijlen 1.6 Drive-E’s te stranden, waarbij Volvo terwille van de allesbepalende CO2-regels zijn grote modellen met bijna astmatische krachtbronnen zegende. Niets van aan deze keer, puur op prestaties verdient de D4 zijn plek in het gamma. Een en ander hangt wel nog af van de bedoelingen voor de nabije toekomst. Overwegen de Zweden een D3, dan zakt de stoeterij verder naar 150 paarden, wat weleens een kritische grens kon zijn. De overstap van de gloednieuwe D5 met voorlading voor snellere turborespons - momenteel enkel in S/V90 - zien we dan weer wel helemaal zitten.

Deze keer is er ook geen reden om uit CO2-overwegingen een D4 te kopen. De AWD-versie is blijkbaar zo efficiënt geworden dat beide versies evenveel verbruiken. In het geval van onze, meestal onbeladen, testwagen met FWD was dat 7,4 liter per 100 kilometer. Een afwijking van een halve liter meer lijkt ons nog plausibel in dit geval.

Verloopt het ook efficiënt, zo zonder vierwielaandrijving?

Hoogpoters van dit kaliber zouden wij altijd met 4x4 bestellen, en zoniet voor een break gaan. Maar alweer, ook rijdynamisch houdt de XC90 het boeltje bij elkaar. Gas vloeren ontaardt niet in overdreven wielspin en ook het chassis zit degelijk genoeg in elkaar om van integrale aandrijving geen absolute must te maken.

Het koppel kleurt ook hier weer het karakter. Ga in bochten wat vroeger en sportiever op het gas en je voelt dat er wat meer koppelstuur opduikt in vergelijking met de AWD-versies van de XC90. Voor het overige zorgt de soepele afstelling van dat elektrisch bekrachtigde stuur voor een gevoel alsof je eigenlijk een compactere wagen door het achterland aan het jagen bent.

Bovenstaande opmerkingen tellen vooral voor ritten onder ideale, lees: droge, omstandigheden. In het nat is er nog steeds allerminst sprake van stunteligheid, maar de grenzen dienen zich wel een pak vroeger aan dan in de AWD’s. De weerwraak van een hoog zwaartepunt en een gewicht dat in het geval van de vijfzitsversie net geen 2 ton haalt (1.977 kilogram).

Je leest het goed de D4 FWD is net zo gedetailleerd aan te kleden als de andere XC90’s: de tablet op de middenconsole (Sensus Connect), led-lichten in de koplampen, geluidsinstallatie van Bower&Wilkinson, semi-autonoom rijden… de hele mikmak vindt desnoods zijn weg naar de toegankelijkste aller XC90’s. Al schuilt daarin ook het addertje. Die basisprijs van 52.350 euro passeert zo de kaap van 60.000 zonder dat het zelfs al te gek wordt. Wat nog maar eens bewijst dat laaggeprijsde premium een luchtspiegeling is. Voor AWD, dat dus geen voorrecht van de D5 is, betaal je overigens 2.600 euro meer.

De binnenruimte, koffer en comfort is natuurlijk uitwisselbaar met de andere XC90’s, besproken onder volgende link. Rest ons nog de vaststelling dat het anders zo voorbeeldige comfort wat van zijn pluimen verloor op verkeersdrempels en dwarsrichels, waarbij al eens een harde stoot viel.

Hup, caravan vasthaken en weg zijn we voor een portie indiaanse zomer.

Dat kan, maar toch niet met elke caravan. In vergelijking met een AWD daalt het maximale trekvermogen van 2,5 naar 1,8 ton, dat is dus toch een fikse inboeting aan de trekhaak. Zie deze D4 FWD eerder als een stedelijke stoepridder dan een avontuurlijke weideploeger. Voor de aanhangwagen en de sporadische aanmeldingen aan het containerpark: geen punt.

Wat is het AutoWereld-oordeel?

Technisch is het compromis minder ingrijpend dan gevreesd, ook al is deze D4 FWD niet de geprefereerde XC90. Gewoon bijtellen voor die extra aangedreven achteras is wat wij zouden doen, dan ontboezemt de jaarlijkse wintertrip richting Alpen ook geen neuroses. Bovendien, dat er op 4x4 wordt bespaard bij compacte, democratischer SUV’s is commercieel verklaarbaar en begrijpelijk. Maar 2.600 euro beknibbelen op een premiumbedrag van dik 50.000 euro? Ons niet gezien, maar voor Volvo zijn er ook andere premiumspelers die het met de vinger kan wijzen.

 

In dit artikel : Volvo, Volvo XC90

Journalist AutoGids/ AutoWereld

De concurrenten